|
Door Simone Hopman
|
|
Sunday, 19 August 2007 |
 Zo kun je deze zomer wel beschrijven, zon,regen en deze week ook even héél veel wind. Voor alle vakantiegangers echt reuze sneu ikzelf rol nu tenminste zonder al te veel gedoe door de zomermaanden. En míjn jaargetijde komt steeds dichterbij de herfst en de winter. Leuk dat voor René in Australië ook de maand oktober iets is om naar uit te kijken dan wordt het daar weer erg warm en dat is voor hem het toppunt van lekker leven. Het lijkt me op zich best wennen Kerst als het 40* is, maar hij zou niet meer terug willen naar ons koude kikkerlandje en als je daar al zolang woont kan ik me dat ook wel indenken. Maar ook het leven kan bij tijd en wijle behoorlijk wisselvallig zijn en soms is het moeilijk om daar mee om te gaan. Toch gewoon doorgaan ééns komt het wel weer in rustiger vaarwater.
Wij genieten sinds afgelopen maandag van een logé, Oliver het kleine Chihuahua hondje van mijn oudste zoon. Aangezien zij een bejaarde dame is en onze Saar natuurlijk ook gaat het een stuk beter met de beide dames samen dan vroeger. Af en toe laat Saar nog wel even weten dat dit háár huis is maar daar blijft het dan ook bij.En Oliver geniet van alles met een kwispelend staartje dat zit wel goed met ons…………Komende week is net als de vorige gevuld met veel werk. Extra dingen en vast vooruit plannen voor de komende maanden nemen al aardig wat tijd in beslag terwijl het fruitmand/praisegebeuren ook gewoon doorgaat
Vanmorgen in de kerk was goed te merken dat de scholen morgen weer beginnen en ook de bouwvak vakantie voorbij is want het was ouderwets vól.Ik vind het iedere keer weer zo bijzonder dat God ons hart kent en weet wat we nodig hebben. En dat geeft Hij dan ook voluit zodat je weer verder kunt en weet dat je in elke situatie gedragen wordt door Hem.Ik kreeg een kaartje van een van de dames die ook op de bidstond komt en ook dat kwam precies op het juiste moment.Dát is toch wat ons staande houdt om te vertrouwen dat God weet wat goed is en dat Hij meegaat elke stap op de weg die we gaan en die ons uiteindelijk in het Vaderhuis brengt.
Vrijdag reis ik af naar Bodegraven om Luca en zijn mama in het echt te omhelzen op de foto’s wordt het steeds een liever en leuker mannetje.Dankzij de onvolprezen TomTom zal ik hopelijk ook bij de juiste baby en moeder voor de deur staan…..
Ik moet denken aan iets wat ik in Praise eens heb gebruikt en wat mij toen en nog steeds erg heeft aangesproken. Het heeft mijn blik weer vast gericht op Jezus die de Rots van mijn van ons bestaan is.En daar kom ik de week wel weer mee door.
De oude appelboom in mijn achtertuin heeft zijn wortels diep in de grond geslagen. Zelfs in tijden van droogte, weet hij zijn voedsel te vinden en vast te houden. Hij is stevig verankerd en niet afhankelijk van de emmers water die ik wel eens rond zijn stam uitgiet.Dat water zal hem wel iets doen, maar het houdt hem niet in leven. De emmers water die ik in dit leven vind, in fijne vriendschappen en ervaringen,waardering van mensen of zegen op mijn werk, geven me vreugde en sterken me, maar als het goed is ,hangt mijn leven niet van die dingen af!!
Jeremia 17:5-7Vervloekt is de man die op een mens vertrouwt en vlees tot zijn arm stelt, wiens hart van de Here wijkt .Gezegend is de man die op de Here vertrouwt, wiens betrouwen de Here is, hij zal toch zijn als een boom, aan het water geplant, die zijn wortels tot aan de beek uitslaat, en het niet merkt, als er hitte komt, maar welks loof groen blijft, die in een jaar van droogte geen zorg heeft en niet nalaat vrucht te dragen.
Gods Geest wil ons influisteren hoe het verder moet, maar soms is het zo dat ander stemmen in ons leven zo luid spreken dat ze Hem overstemmen. Soms slaan we verkeerde wegen in en trekken ons eigen spoor. Wanneer we dat doen, kiezen we voor een ondermaats leven.Wanneer we proberen onze hulp en kracht uit andere bronnen dan Jezus te putten, zullen we ervaren dat we misschien wel even maar nooit tot de bodem verzadigd worden.In Psalm 139 bidt David iets waar lef voor nodig is. Hij zegt:Doorgrond mij o God en ken mijn hart, toets mij en ken mijn gedachten; zie of bij mij een heilloze weg is en leidt mij op de eeuwige weg(vrs 23,24)
Waarom is er lef voor nodig voor zo’n gebed??Omdat God ons en onze vragen serieus neemt. Wie Davids vraag Zelf aan God stelt, mag erop rekenen dat Hij antwoordt. Het kan zijn dat Hij ons dingen laat zien die wij moeten veranderen.Misschien laat God ons zien dat er sprake is van destructieve patronen, van een ongezonde afhankelijkheid van mensen of van een te zeer bouwen op materiële zaken of een hangen aan een bepaalde positie of succes.Misschien heeft een carriére ons gaandeweg steeds meer opgeslokt en is Jezus bijzaak geworden.We hebben Hem niet losgelaten maar Hij is wel van Zijn troon gestoten doordat andere dingen voorgingen.Bijna ongemerkt is Hij in ons leven Koning áf geworden. Zijn zeggenschap is beperkt, Hij mag alleen nog reageren in noodsituaties waarin we zelf geen uitweg weten.In zo’n situatie zal onze ziel dorstig worden. We kunnen die dorst, die zich vaak kenbaar maakt in innerlijke onrust of ontevredenheid negeren of overschreeuwen door intensief bezig te zijn en heel hard te lopen.Het vergt moed om eerlijk naar onszelf te kijken en onze dorst(en de beperktheid van onze eigen bronnen) te erkennen….En, om onze eigen kruiken te laten staan en ons heil opnieuw en alleen bij Jezus te zoeken:Laat ons oog, alleen gericht zijn op Jezus, de leidsman en voleinder des geloofsHebr.12:2
De God van de Bijbel is een God van nabij. Hij is niet veranderd en Hij is ook vandaag nabij. We hoeven niet ver te gaan om Hem te zoeken. Het enige wat nodig is, is dat we ons hart voor Hem openzetten en in geloof en vertrouwen zeggen Kom binnen Heer.God zoekt aanbidders, mensen die ruimte maken in hun hart en leven voor Zijn Zoon Jezus die bereid zijn te leren om Hem alle ruimte te geven:een troon in hun hart.Wie dat doet zal versteld staan over hetgeen God voor Hem in petto heeft: Hij wil ons in Jezus álle dingen schenken (Rom.8:32)
Een gezonde ziel zal altijd blijven dorsten naar meer van Jezus. In dat opzicht is het niet gezond om geen dorst meer te hebben. We dorsten naar de gerechtigheid die van God is (Mat.5:6) we dorsten naar de Wederkomst van de Here Jezus naar de nieuwe hemel en de nieuwe aarde waar gerechtigheid woont(en ík kan niet wachten) naar het eeuwig wonen bij Hem.De dorst naar deze dingen zal pas echt verzadigd worden wanneer we ten volle kennen (1 Kor.13:12) Het kan dus alleen maar mooier en grootser worden………..
Uit geroepen om vrij te zijn…. |
|
Last Updated ( Sunday, 19 August 2007 )
|
