|
|
|
|
Een week die kwam ….en ging……. |
|
Door Simone Hopman
|
|
Sunday, 12 August 2007 |
 Het was een week van niet versagen maar doorgaan en zorgen dat alles wat af móet ook af kwam. En jawel dat lukte zowaar.Maar ik begin wel een beetje het gevoel te krijgen van we rennen door de programma’s heen en blijft het dan nog leuk??? Ja toch wel want ik weet dat er zoveel mensen van genieten en daar doe je het voor. Als er een lieve mevrouw belt uit Amsterdam-Oost en zegt je bent er toch wel zaterdag Simone want we zitten klaar met het hele flatgebouw dan word ik héél stil van binnen en o zo dankbaar.Zaterdag de uitzending van mijn Indië programma en gelukkig was ik er nog steeds tevreden over. Dat is altijd weer afwachten of iets wat in de studio TOP lijkt het dat in werkelijkheid ook is.
Ook vandaag is het mooi weer en niet te warm dus na de kerk lekker buiten koffie gedronken en een plan gemaakt voor de achtertuin die ik toch echt wil veranderen.Potten en bakken zijn leuk maar met slecht weer en dan weer droogte investeer je toch in iets wat het uiteindelijk niet gaat redden.Dus dankzij een glorieus idee van een vriendin ga ik nu bij delen beginnen om alles eruit te halen aan losse dingen en een verhoogde borderbak aan de zijkant te (laten) maken waardoor ik wel groen en minder werk heb en in elk geval niet elk jaar evenredig veel moet investeren.Ik zit vol plannen en dat bevalt me wel.
Eind van de week ga ik met mijn dochter naar de Landgoedfair in Beesd op de Heerlijkheid Mariënwaard en dat lijkt me leuk om te doen, dus de rest van de week even een stap harder lopen om toch alles klaar te hebben.Inmiddels ben ik begonnen om een nieuwe boogabag te breien, zie afbeelding bovenaan. En het blijft kriebelen. Ik merk dat ik echt een andere weg ben ingeslagen. Was ik vroeger super enthousiast over het landleven en alles wat er om heen hangt. Nu ik dat lichamelijk gewoon moet loslaten is mijn belangstelling ook veranderd.Al mijn bladen…. daar ga ik een nieuwe bestemming voor zoeken, mijn prioriteiten liggen duidelijk anders.
En ik ben dankbaar dat ik steeds weer Gods hand ervaar ook in deze nieuwe periode van mijn leven. Lichamelijk gaat het even wat minder dankzij de medicatie maar daar kan ik wel mee leven al zijn er leukere dingen te bedenken. Maar dat is de gynaecoloog met mij eens en wat wil je nou nog meer dan een mán die meedenkt dat is toch zeker super….En ik red me er toch mee. Ook daarin mag ik op Jezus vertrouwen dat Hij weet wat goed is voor me.
Vanmorgen een heerlijke dienst met daarin een echte Maranatha Preek en wat word je toch blij van die boodschap. De tekst kwam uit 1 Thessalonizensen 4 :13-18
De komst des Heren 13 Doch wij willen u niet onkundig laten, broeders, wat betreft hen, die ontslapen, opdat gij niet bedroefd zijt, zoals de andere (mensen), die geen hoop hebben. 14 Want indien wij geloven, dat Jezus gestorven en opgestaan is, zal God ook zó hen, die ontslapen zijn, door Jezus wederbrengen met Hem. 15 Want dit zeggen wij u met een woord des Heren: wij, levenden, die achterblijven tot de komst des Heren, zullen in geen geval de ontslapenen voorgaan, 16 want de Here zelf zal op een teken, bij het roepen van een aartsengel en bij het geklank ener bazuin Gods, nederdalen van de hemel, en zij, die in Christus gestorven zijn, zullen het eerst opstaan; 17 daarna zullen wij, levenden, die achterbleven, samen met hen op de wolken in een oogwenk weggevoerd worden, de Here tegemoet in de lucht, en zó zullen wij altijd met de Here wezen. 18 Vermaant elkander dus met deze woorden.
En die blijdschap dat wanneer je jezelf een kind van God weet en door genade bent behouden de bazuin straks ook voor jou en mij zal klinken en we worden Thuisgehaald en in een punt des tijds, in de splitsing van een atoom zegt de griekse vertaling, veranderd zullen worden en Jezus zullen zien van aangezicht tot aangezicht dat is een vreugde die echt boven alles uitstijgt en ik zie daar elke dag naar uit. Philip die anders werkelijk geweldig basgitaar speelt was bij gebrek aan een drummer daar maar even achtergekropen en wow wat kan díe man spelen. Zijn vrouw kan trouwens geweldig zingen en het aloude Blijf bij mij Heer heb ik nog nooit in zo’n opgewekt ritme gezongen en van het zingen in de gemeente daar krijg ik nooit genoeg van.Het is zo geweldig om dat samen te mogen doen. Gelukkig heb ik een vak wat één en al muziek is en mag ik de week door zingen en prijzen , wie heeft dat…. toch zeker niemand??Onverwachts komt Piet Smit eind september naar Nederland en maken we weer een opname met hem, volgende week de groep New Day, en eind september begin oktober een Gaither uitzending met hopelijk een interview erin. Kortom er komen weer hele fijne dingen aan.Maar het voornaamste is toch dat ik elke dag merk hoe dicht ik bij Jezus mag leven en dat ik daardoor in het Licht leef. Mensen vragen wel eens is dat dan alleen maar fijn, en ja dat is het. Toch zet het je soms voor keuze’s die je moet maken omdat je ervaart dat je anders buiten Zijn wil zou gaan leven. Maar Zijn vrede is elke keus waard dat heb ik wel leren zien. In de geestelijke strijd waarin wij dag aan dag verwikkeld zijn is er geen vrijblijvende weg meer. Geen grijs middengebied zo van ach een beetje van dit en een beetje van dat.Nee we zullen allemaal een radicale keuze moeten maken, of we doen het niet maar beide kanten hebben ook een gevolg en ik denk dat we er over moeten nadenken of een keus voor de wereld hoe vol bekoring die ook mag lijken geen ernstige gevolgen heeft voor tijd een eeuwigheid.De boze wil zoals hij dat in het paradijs al deed laten geloven dat het wandelen op zijn weg ook wel tot een goed eindresultaat zal leiden. Maar hij is de leugenaar van de beginne, en alleen een radicale keuze voor Jezus geeft ons ruimte en uitzicht op een leven in Zijn nabijheid en daar kan niets tegenop.Ik hoop zo dat elke lezer van mijn weblog over die keuze zal willen nadenken. |
|
|
|
  Bij het ontstaan van de site heb ik een poosje nagedacht over een naam. Want een naam draagt tenslotte als het goed is de lading van het geheel. Zo is het Joy in life geworden. Lees verder>
|
