|
Vakantie…………..toch niet helaas….. |
|
Door Simone Hopman
|
|
Saturday, 02 June 2007 |
 Tja zo kun je van alles lezen en uitzoeken over de plek waar heen ik af dacht te reizen en zo is het niet meer nodig. Met Pinksteren stond ik op met een gevoel van links lijk ik wel gekneusde ribben te hebben, veel pijn en bewegen werd op slag een bijzondere verrichting waar je met een beetje geluk op de kermis geld aan had kunnen verdienen. Dinsdag mocht ik gelukkig naar de fysio die dan ook hetzelfde constateerde. Normaliter moet je wel iets doen om zoiets op te lopen ik had me kennelijk verkeerd omgedraaid in bed en dan doet de fibro de rest wel voor me.Goed raad was duur want in 2005 heb ik dit ook gehad en duurde het 8 lange weken voor het over was. En over 9 dagen zou ik in de bus stappen richting vakantie bestemming.Met wat wikken en wegen, en daar ben ik helemaal niet goed in toch de reisorganisatie gebeld en de reis verschoven naar een andere datum ergens in september. Ook een andere bestemming en iets korter maar vooruit dat maakt niets uit dit lijkt me ook erg leuk om naartoe te gaan.Donderdag samen met Onno de laatste fruitmand opgenomen en wat werk ik toch altijd heerlijk met die man, we doen fluitend wat we doen moeten en het is altijd mooi. Dat heb je wanneer je samen gaat voor een mooi programma en je allebei bereid bent je in te zetten. Ondanks mijn gemangelde ribjes kreeg ik het er met 1 verspreking (die Onno er vakkundig uitgemonteerd heeft )uit en daarna heb ik me ziek gemeld want dit is geen vakantie natuurlijk op deze manier.Het was wel even slikken en ik ben er best verdrietig van geweest, zo hard gewerkt en dan is dit uiteindelijk waar je mee blijft zitten.
Toch probeer ik naar lichtpuntjes te zoeken en wanneer je dat doet vind je ze ook dat is zeker.Ik woon in een vrij land en mag mijn geloof vrij beleven wanneer ik naar de kerk wil houdt niemand mij tegen.Dat is wel anders in landen als Noord-Korea, Eritrea, de Malediven , China , enz. Landen waar geloven wat kost en soms álles kost.Vannacht was de nacht van gebed voor vervolgde Christenen en morgen is het de zondag voor de vervolgde kerk. Dat is nog iets anders dan een vakantie die niet doorgaat.Mensen die ziek zijn en weten ik word niet meer beter, en voor de één betekent dat ik ga naar Huis want Jezus wacht mij. Maar hoevelen zijn er niet die geen keuze voor Jezus hebben gemaakt en hoe kijk je dan tegen een eeuwigheid aan die je buiten Gods aanwezigheid zult moeten doorbrengen. Daarom denk ik dat we niet moeten ophouden te bidden en mensen de weg te wijzen.Immers de Heer zal spoedig komen alle tekenen van de tijd wijzen daarop dát zal pas écht een reis zijn die ik niet zal vergeten.En daar zie ik echt naar uit.
Wat me ook geweldig heeft geholpen zijn de woorden van Anne Graham Lotz; Uit why
Jesus Christ has set you and me free as surely as He raised Lazarus from the dead, but we have to take off the grave clothes and let them go!
The writer to the Hebrews exhorts us to throw off the grave clothes…….
.Don’t wallow in your “whys”
Don’t throw a pity-party.
Don’t remain in your misery.
Understand that you may not understand this side of heaven.Trust God to sort it all out in the end.
En het geweldige is dat er dan rust komt en ik weet dat ik het allemaal in Gods handen kan laten. Ja het worden hele andere weken dan ik me had voorgesteld maar ik wil deze tijd gebruiken om allereerst heel goed uit te rusten en tijd te besteden aan die dingen waar ik anders niet aan toe kom. Vooral en bovenal ben ik met een boek begonnen van Noor van Haaften , Geroepen om vrij te zijn en daarin hoop ik veel van Vader te leren en dieper inzicht te krijgen in Zijn woord.Alle dingen daarnaast zijn meegenomen. Morgen komt een vriendin me halen voor de kerk want auto-rijden is niet echt leuk op dit moment dus ik hoef de dienst niet te missen.Het mooie weer is ook een geschenk en daar genieten we deze dagen ook maar even van. |
|
Last Updated ( Saturday, 02 June 2007 )
|
