|
Door Simone Hopman
|
|
Sunday, 29 April 2007 |
 lid in de orde van Oranje-Nassau
Na felicitaties en bloemen was er voor mijn broer ,door vrienden een geweldige lunch in een ander restaurant georganiseerd en daar was het met een heleboel mensen een gezellig samenzijn.Bijzonder om eens mee te maken zo’n uitreiking, en goed dat het juist mensen betreft die heel veel vaak ongezien en onbetaald doen voor een ander voor de omgeving op welke manier dan ook. Toch vroeg ik me af of dit zo zal blijven want in onze huidige maatschappij zijn er steeds meer mensen gewoon full-time aan het werk en draven wat af voor de dagelijkse boterham met kaas. Hebben we nog wel tijd om zonder er iets voor terug te krijgen iets te doen voor de ander???
De rest van de week had ik zorgvuldig om –het-lintje- heen geregeld maar je kunt natuurlijk verwachten dat dat dan toch weer anders loopt. Dus het was een drukke volgeplande week met een afgeladen montage op donderdag waarbij de nadruk lag op doorgaan en niet versagen en dat hebben Geert en ik tot en met de laatste minuut vol weten te houden en dat was met recht een formidabele prestatie te noemen. Aangezien het technische gedeelte om ons totaal onbekende redenen af en toe fors in de steek liet en wij dus dankbaar gebruik maakten van alle backup programma’s die er maar waren te bedenken. Waar Teun van Ommen mijn 2e Israël uur volpraatte en het was echt een uur met een verhaal van zijn kant gelardeerd met muziek waar ik weinig aan toe te voegen had. Teun was in zijn element en hij had nog wel twee uur eraan kunnen plakken(ik had het wel gewild) want alles wat hij zei was zó de moeite waard.Het verwarmde mijn hart om de Bijbel zo glashelder te horen uitleggen.
De komende week heeft zo ongeveer iedereen wel een paar dagen vrij en gaat genieten van het mooie weer . Het blijft onbegrijpelijk warm voor de tijd van het jaar.En er bloeit van alles wat het normaal nog niet in zijn bolletje haalt om te bloeien.Ik maak twee fruitmanden want ook Heleen is er een weekje tussenuit en ik gun het haar zo . Gisteren mijn eigen mand geschreven en morgen die van haar. Ik ben toch niet zo’n Koninginnedagvierder en tussen de feestgangers zul je mij dan ook niet snel aantreffen.
Vanmorgen een fijne dienst waar ik onverwachts een oud nazorg collega ontmoette, de wereld is tenslotte maar klein. Ik voel me echt op mijn plek in deze gemeente en ik hoop dat dat zo blijft.De maand mei is nog een maand van veel te veel en allerlei extra dingen maar dan breekt mijn vakantie aan en nu het dichterbij komt vind ik dat best een beetje eng, hoe zal ik dat vinden om 8 dagen rond te toeren in Thüringen met een gezelschap van onbekende mensen. Hoewel…..niet helemaal onbekend onverwachts hoorde ik dat de moeder van mijn collega Joke met dezelfde reis meegaat. Ik moet zeggen toch wel een prettig idee.Bovenal weet ik dat God meegaat, Ds Langhenkel zei het vanmorgen nog een kind van God wordt nooit door Vader verlaten dus ga ik veilig op reis en gewoon genieten daar. |
