|
Door Simone Hopman
|
|
Sunday, 01 April 2007 |
 een doornenkroon......... De week die voorafgaat aan Pasen een week waarin stilte en overdenken overheersen. Hebben we daar tijd voor?? Misschien niet toch moet ik er tijd voor maken. Omdat ik weet dat er geen week van zoveel belang is als deze. Niet omdat er iets persoonlijks op stapel staat of omdat ik iets te vieren heb. Maar juist omdat ik weet dat in de aanloop naar Goede Vrijdag en Pasen Jezus voor mij deze weg is gegaan. Al vanaf het moment dat Hij op aarde kwam was dat ook voor mij ook voor jou voor u. Ik besef steeds weer zo diep en hoe vaak mijn oude zondige natuur nog de overhand krijgt en kan me niet begrijpen dat God mij aan wil zien in Zijn Zoon en dat ik daarom vergeving mag ontvangen. Dat is zo groot daar kan ik niet bij. Daar kan denk ik niemand bij. Daarom een Stille week waarin ik probeer om dichtbij dat wonder te leven, en ook íets misschien nog zo klein te ervaren van de diepe pijn die Jezus voor mij heeft geleden. Meer dan proberen is het niet want ik denk dat we pas in de eeuwigheid echt iets zullen gaan begrijpen van Gods gift aan ons. Wij hoeven aan onze verlossing niets bij te dragen Wij zíjn verlost ruim 2000 jaar geleden. En wij mogen aanvaarden dat we kinderen van het Licht zijn geworden daardoor. Het heeft de Heiland álles gekost dat is genade. Ik wil deze week door verschillende gedichten samen met iedere lezer dit wonder beleven.
Zie de mens
Zie de mens, de eerste Adam. Kroon der schepping, beeld van God.
Zie, de mens hij viel in zonde. Schepping bloed uit duizend wonden.
Zie, de mens moet zich vermoeien met de doornen die gaan groeien.
Zie de mens, de tweede Adam. Mensenzoon met doornenkroon.
Zie de mens die buigt voor Hem en Hem looft met hart en stem.
Zie de mens in ’t Vaderhuis, waar hij komt voor eeuwig thuis.
Zie de mens die legt zijn kroon aan de voeten van De Zoon.
jannie de paauw. |
|
Last Updated ( Wednesday, 04 April 2007 )
|