|
Een week van tegenstellingen………………………………. |
|
Door Simone Hopman
|
|
Sunday, 11 February 2007 |
 lekker zeg rijsttafel!!!
Ik merk wel dat ik toch wat labieler ben nu 12 februari steeds dichterbij komt. En er is zoveel wat aan me trekt en waaraan ik meer aandacht zou willen geven. Soms lijken twee lichamen me wel een handige optie toe….Hier en daar in de familie dingen waar we over praten moeten en met de nog thuiswonende kinderen gepraat over het op zichzelf gaan wonen en zeker wanneer je zoals mijn dochter ME hebt zijn de mogelijkheden nou niet direct op een presenteerblaadje aan te leveren. Maar we zijn er over in gesprek en ik denk dat het goed is om van een gezin naar een familie te gaan. Hoe vreemd het ook zal zijn om alleen te gaan wonen toch heeft het ook zijn goede kanten en denk ik dat het voor ons allemaal een nieuwe spannende weg is. Die nog wel even op zich zal laten wachten maar dat geeft niet.
Nog steeds waren er ernstige zorgen om mijn vriend Pieter die dinsdag opnieuw achteruit ging, en woensdagochtend om 7 uur is hij in het bijzijn van zijn vrouw naar Huis gegaan om voor eeuwig bij Jezus te zijn.Vrijdag kreeg ik de rouwkaart met op de voorkant een prachtige foto van hem zoals ik hem ook kende,
En maandag de 12e is de begrafenis. Ik vind het best dubbel want én de sterfdatum van Paul en de begrafenis van Pieter zal ik zo niet meer kunnen vergeten.Maar ik wil zijn getuigenis wel vasthouden, gister in het In Memoriam van Nederland Zingt werd dat ook prachtig neergezet. Mijn tijden zijn in Uw hand Psalm 31:16Allereerst voor de familie een diep verdriet maar ook voor ons als vrienden en collega’s moeilijk om afscheid te moeten nemen.Daar is het leven van doortrokken van afscheid nemen lijkt het wel. Ik kom niet vaak op de begraafplaats, want ik vind er eigenlijk niks, maar gisteren bracht ik bij Paul bloemen en sta dan even stil bij wat was en nooit meer terugkomt. En dat blijft confronterend.
Toch gebeurde er nog iets anders totaal onverwachts deze week. Was donderdag de dag van alwéér een weeralarm ditmaal met sneeuw en nee ik was níet blij, thuiskomend uit de studio was er een mailtje van mijn oudste zoon dat een vriend van mijn man van vroeger via de website van hem op zoek was naar mij.En ja dan is contact via het www zo gemaakt, en inmiddels praten we al weer dagen via MSN. Beetje onhandig want we hebben een tijdsverschil van 8 uur. Hij woont nl in Australië bij Perth en daar is het 8 uur later dan bij ons, een raar idee wanneer mijn dag begint loopt die van hem al tegen de avond. Maar dat maakt niet uit. Het is fijn om een vriend te hebben teruggevonden.En om vrienden te hebben zoals Onno die een E-cardje stuurt om mij sterkte te wensen, een broer die een mailtje stuurt m’n schoonzus die een lieve mail stuurt en een broer die een kaartje met de post stuurt. Dan blijven moeilijke dagen moeilijke dagen maar ze worden wel verlicht door dit soort dingen.En ik weet dat God me draagt elke dag weer en daar hou ik me aan vast.
Wat me erg helpt is het forum voor HSP’ers waar ik gewoon mijn verhaal kwijt kan zonder dat ik moet nadenken of degene die luistert/leest wel zal begrijpen wat ik bedoel. Vandaag is mijn hele gezin inclusief kleindochter bij elkaar en eten we als goede traditie een lekkere Indische rijsttafel , daar stond Paul graag een weekend voor in de keuken. Voor Elina is het niks die houdt het gewoon bij moedermelk en daar groeit ze geweldig op.Ik ben ook niet van het hele hete eten maar de rest is daar wel dol op, zit toch in de genen denk ik.En we gaan maar weer op weg een week in die ik nog niet ken maar die God gelukkig al helemaal heeft voorzien…………………………………………….
Als tribute hieronder een liedje van Wouter Muller, een geweldige Indische zanger;
Iedereen staat even stil, en houdt zijn adem in
Voor een allerlaatste groet, aan een Indisch kind
Selamat Jalan, Selamat Jalan Indisch Kind
Er gaat weer iemand van ons heenDie nog onder de waringin heeft gelegen
Op wie de tropenzon nog scheen,Maar die daar is verdreven
En naar Holland is gegaanVoor een heel nieuw bestaan
En een nieuw beginVoor een Indisch kind
Vanaf vandaag is alles anders Vanaf vandaag is er verschil
Dat is altijd als iemand je verlaat, Die je nog jaren bij je hebben wil
.Maar die in de hemel wordt verwacht,Nu het leven is volbracht
En een nieuwe reis begintVoor een Indisch Kind, Selamat Jalan Paul Indisch Kind, |
|
Last Updated ( Wednesday, 11 June 2008 )
|
