 Zo begint een bekend lied en wat is het waar als je daar eens rustig over nadenkt. Je kunt wel proberen om in je eentje alles te dragen maar dat is iets wat niemand lang kan volhouden. En natuurlijk we hebben niet allemaal een partner of veel mensen die ons het dragen gemakkelijk maken helaas daarin is het soms erg ongelijk verdeeld in de wereld. En toch heb ik deze week weer ervaren dat wanneer we bij Jezus ons aanmelden met te korte armen en te weinig inzicht en een chronisch gebrek aan kracht Hij dat wil aanvullen en ons opheft en met het gezicht in de goede richting draait. Om te zien waar het op aan komt . Dat heeft denk ik alles te maken met snoeien, met soms een pijnlijk proces van eerlijk naar jezelf kijken en loslaten wat je toch niet vast kunt houden.
En om te zeggen niet mijn wil maar Uw wil daar gaat het om. En middenin dat hele gebeuren lijkt het alsof je constant aan de verliezende hand bent en er niets meer is wat die pijn kan stoppen. En dat moet ook niet want zachte heel meesters maken stinkende wonden en wat God doet dat doet Hij volmaakt. Maar en dat was toch wat de week weer heel bijzonder maakte komen er dan ineens mensen op je weg die je aanvuren bemoedigen en toeroepen dat je de goede kant opgaat en je er zeker zult komen. Nee de last hoef je niet alleen te dragen want Gods gezin bestaat uit heel veel kinderen en de bedoeling is dat je samen optrekt en op weg gaat op uiteindelijk samen Thuis te komen. Helaas betekent dat heel vaak afscheid nemen onderweg en weten dat iemand je voorgaat, maar toch blijft de hoop, want immers elke dag kan de dag zijn dat Jezus terugkomt en ons allemáál Thuishaalt?? Daar kijk ik élke dag naar uit vol vreugde en blijdschap.
Maar dat maant mij ook om zoveel mogelijk mensen nog te vertellen van de hoop die er is in Jezus die alles heeft gedragen en zegt Ik ben de Weg de Waarheid en het Leven……………...
Deze week was rijkgevuld met werk en tussendoor nog steeds de zoektocht naar de band met het concert van Vicki Brown en de 2000 mannen stemmen. Maar daar worden leuke vorderingen in gemaakt. Als de tijd rijp is zal ik die hier zeker niet onvermeld laten, maar aangezien e.e.a. valt onder het kopje- verrassing- kan ik er nu helaas niet over uitweiden, je weet maar nooit wie er meeleest tenslotte!!!!!!!
Woensdag een bomvolle Fruitmand opgehaald en gelukkig ben ik daar al een eind mee. Donderdag met Wim de Cocq, Praise op genomen en dat liep lekker.
En zaterdag was daar de opname met Ronald Knol en Harold Kooij nalv hun CD Pure Delight. En even is het bijzonder dat je samen in de studio zit. Ik heb ze voor het eerst horen spelen tijdens de rouwdienst van mijn moeder. Eén en al improvisatietalent die twee. Ze zien elkaar niet tijdens het spelen maar voelen haarfijn aan wat de ander wil, kan en gaat doen. Toen was ik onder de indruk na het horen van de eerste CD nog meer en bij het horen van Pure Delight wist ik dit is iets goeds. Zo zaten we dan zaterdag in de studio samen en het is een mooi goed en inhoudelijk programma geworden. (uitzending 24 februari 2007 van 8-9 uur Radio 5) En wie meer wil weten kan op de CD hoes links klikken om te lezen wie en wat ze zijn. Maar dat we meer van hen gaan horen dat is wel zeker. Onno was de technicus en tja dan heb ik niks te klagen want die man is tegelijk regisseur , en dan wordt het gewoon hélemaal goed. En ik vind het meestal erg bijzonder wanneer je zo precies op één lijn zit dat je product wat we samen maken ook helemaal TOP is.
Vrijdag heb ik voor mezelf een vakantie geboekt naar Duitsland, Erfurt Weimar ed.Ik vind het echt heel eng want de afgelopen jaren ben ik of niet of met elkaar als gezin op vakantie geweest en dat is dan toch lekker vertrouwd. Maar wanneer je gezin volwassen is wordt het tijd om de bakens te verzetten en één van de dingen die ik wilde doen is dit een keertje proberen. Misschien vind ik het helemaal niks, en dan is 8 dagen want zolang ga ik, nog te overzien. Maar ik hoop dat ik er van genieten zal. Ik heb gekozen voor een Christelijke Reisvereniging omdat ik de signatuur wel erg belangrijk vind. En nu maar hopen dat de maand juni een beetje mooi weer wil geven daar in Thüringen. Vooruitlopend op het komende lentegevoel heb ik maar vast wat primula’s in bakken gezet, en de eerste vogels fluiten alweer ’s morgens om 6 uur. Heerlijk dat is de mooiste muziek!!!
Op dit moment lees ik het boek, Doelgericht misleid van Warren Smith en het sluit aan bij een stukje onderzoek wat ik jaren geleden al heb gedaan en wat ik ook ben tegengekomen op de website van Ary Geelhoed http://www.solcon.nl/apgeelhoed/ Een site die grondig en eerlijk onderzoek doet naar wat vandaag de dag zich manifesteert in de Christelijke wereld en bekeken vanuit puur Bijbels oogpunt. De dingen toetsend zoals de gemeente in Berea deed. Lezen is mijn enige werkelijke verslaving en ook de volgende twee boeken waren een weldaad. Want wanneer je spreekt over hoop dan heb ik dát zeker geproefd in het boek Sleutelkind van Kristin Heitzmann. Ook de voorloper van deze roman Dwaalgeest ademt diezelfde sfeer en wat mij betreft een echt aanrader……….
Nog een week en dan is het alweer 8 jaar geleden dat Paul overleed en wat is het toch wonderlijk dat het de ene dag lijkt alsof het altijd zo geweest is en de andere alsof het pas geleden is. Natuurlijk je bouwt een nieuw leven op en dat gaat ook goed maar een bepaald gemis dat blijft. Ik heb gelukkig een lieve collega die zelf ook weduwe is en dat kun je dan naar elkaar soms uitspreken de moeite die je er na langere tijd mee hebt.De eenzaamheid is nu veel groter dan in het begin dat ervaren we allebei heel duidelijk. Daar heeft de rest van de wereld niet echt meer een boodschap aan en dat is niemand kwalijk te nemen want de tijd gaat door voor iedereen dus, en dan kom ik weer terug bij het begin van dit stukje, is daar Jezus die zegt geef maar aan Mij ik draag je wel en daar kan ik dan weer mee verder……… |
