M’n eerste vrije week zit er alweer op en ik heb gewoon genoten van het zilverpoetsen, opruimen ordenen en alles op orde krijgen voor Kerst. Ik weet wel dat het misschien allemaal helemaal niet nodig is maar op de één of andere manier vind ik het fijn om een net en gepoetst huis te hebben. En dat is altijd al zo maar met juist met feestelijke dagen in het vooruitzicht toch nog een beetje meer.

Ik geniet ook buitensporig als iedereen nog slaapt en ik met alle lichtjes aan beneden zit vroeg in de ochtend zonder het gevoel van nu snel eten want er staat een flinke hoeveelheid werk te wachten. En ik geniet wanneer ik het weblog van een vriendin lees die haar eerste kindje verwacht en waarvan ik vanaf het begin mocht meegenieten met alles wat er zoal gebeurd in die geweldige tijd van verwachten. De blijdschap van twee mensen die weten dat zij van God dit wonder mogen ontvangen.

Ik ervaar het denk  ultieme vakantiegevoel van  er moet niks en er mag van alles. Lekker bij mijn schoonzus wezen koffiedrinken terwijl ik  niet op de klok hoefde te kijken.

Boodschappend Huizen zijn we maar voor geweest en hadden gister alles binnen op een paar kleine dingen na.

Toch vind ik het heel dubbel want als ik zie dat er elders in de wereld al blijdschap is wanneer iemand gewoon één voedzame maaltijd krijgt dan kan ik met schaamte kijken naar de volle schappen waar wij langslopen.

En al heb ik dan 2 kindjes en een Granny geadopeerd, steun ik allerlei losse projecten en probeer meer te leren over eerlijke handel. Zie advertentie bovenaan deze pagina!!

Toch is het niet genoeg, we doen ergens iets vreselijk fout want we delen niet zoals het zou moeten en kennelijk is het niet om te draaien.

Maar wat vraagt Jezus van ons en komen we daar nog aan toe??? Ik denk heel vaak niet. En ik hoop zo dat we daarin een nieuwe weg zullen vinden misschien door de handen ineen te slaan. Daarom ben ik alle bedenkingen ten spijt die ik óók in de krant lees wél blij met de Micha Campagne en heb ik respect voor een man als Johan Schotanus die Talent een eerlijke zaak is begonnen.

Dat wil ik dan ook van harte ondersteunen. In ieder geval al met het versturen van mijn kerstkaarten waardoor vrouwen in Thailand een wat beter bestaan krijgen.

Juist deze weken houdt het me steeds meer bezig wat vraagt Jezus, wat is belangrijk en wat is dat in het Licht van de Eeuwigheid helemaal niet.

Het boek van Tim la Haye en Jerry Jenkins , Kroning, deel 3 in de serie Laatste Bazuin de voorlopende reeks op de serie over de grote verdrukking, laat dat heel duidelijk zien wat na de Opname wel en niet van belang zal zijn wanneer we in de Eeuwigheid zijn aangekomen.

En natuurlijk het is een roman maar zet me wel enorm aan het denken, en mijn gebed is ook voortdurend Heer wilt U mensen op mijn pad brengen die ik kan en mag vertellen van Uw reddend Evangelie want de tijd lijkt nog maar kort te zijn.

Vanmorgen maar es naar mijn eigen Kerstprogramma geluisterd en het was gelukkig zoals ik gehoopt had dat het over zou komen.

Wat staan er toch prachtige dingen in het boek Geheimen van de Heilige Nacht van Dietrich Bonhoeffer. En dat wil ik mijn lezers niet onthouden: En met deze prachtige woorden wil ik graag iedereen een Gezegend Kerstfeest toewensen:

Jesaja 9 :5-6

Want een Kind is ons geboren een Zoon is ons gegeven, en de heerschappij rust op zijn schouders en men noemt Hem Wonderbare Raadsman, Sterke God, Eeuwige Vader, Vredevorst.

Groot zal de heerschappij zijn en eindeloos de vrede op de troon van David en over zijn Koninkrijk, doordat Hij het sticht en grondvest met recht en gerechtigheid, van nu aan tot in eeuwigheid. De ijver van de Here der Heerscharen zal dit doen.

God is Heer over de tijd:

Wanneer de profeet deze woorden spreekt, zal het nog 700 jaar duren voordat zij in vervulling gaan. Maar de profeet is zo diep verzonken in Gods gedachten en raadsbesluiten, dat hij over de toekomstige dingen spreekt , alsof hij het al ziet.

Dat hij over het uur van redding spreekt, alsof hij al in aanbidding bij de kribbe van Jezus staat.

Want een Kind is ons geboren. Hoe zouden wij die niet weten wat er volgend jaar gebeuren zal, begrijpen dat iemand eeuwen vooruit kijkt??

Deze stem van een enkeling, die zacht de eeuwen door klinkt en waarbij zich ook hier en daar een andere enkele stem van een profeet voegt,

Gaat tenslotte op in de nachtelijke aanbidding van de herders en de volle jubelklank:

Want een Kind is ons geboren en Zon is ons gegeven.

Er is sprake van de geboorte van een Kind, niet van de ingrijpende daad van een sterke man, niet van de dappere ontdekking van een wijze,niet van het vrome werk van een heilige.

Het gaat werkelijk alle begrip te boven: de geboorte van een Kind moet leiden tot de grote omkeer van alle dingen,

Moet de hele mensheid heil en verlossing brengen.

Datgene waarvoor koningen en staatslieden, filosofen en kunstenaars, godsdienststichters en zedenleraars zich vergeefs inspannen,

Gebeurt nu door een pasgeboren Kind.

Als  om de grootste menselijke inspanningen en prestaties te beschamen wordt hier een Kind in het middelpunt van de wereld geschiedenis geplaatst.

Een Kind uit mensen geboren; een Zoon , door God gegeven.

Dat is het geheim van de verlossing van de wereld.

Al het vroegere en al het toekomstige is hierin besloten.

De oneindige barmhartigheid

Van de Almachtige God komt tot ons,

Daalt tot ons neer in de gestalte van een kind, Zijn Zoon.

Dat ons dit Kind geboren is, deze Zoon gegeven is,

Dat mij dit mensenkind, deze Zoon van God toebehoort, dat ik Hem ken, Hem bezit, Hem liefheb,

Dat ik de Zijne ben en Hij de mijne is,

Alleen daarvan hangt mijn leven nu af.

Een Kind heeft ons leven in Zijn hand.

Het moment van vervulling.

Hoe willen wij dit Kind ontmoeten?

Zijn onze handen door het dagelijkse werk dat zij deden te hard en te trots geworden om ze bij de aanblik van dit Kind in aanbidding te vouwen??

Dragen wij ons hoofd, waarmee wij zoveel moeilijke dingen hebben gedacht, problemen hebben opgelost, te hoog om te voor het wonder van dit Kind nog ootmoedig te kunnen buigen??

Kunnen wij al onze inspanningen, prestaties, pretenties nog een keer totaal vergeten, om met de herders en met de wijzen uit het Oosten het Goddelijk Kind in de kribbe kinderlijk te aanbidden??

Om met de oude Simeon dit Kind in onze armen te nemen en op dit moment dankbaar te erkennen dat ons hele leven is vervuld??

Het is inderdaad een bijzonder gezicht, wanneer een sterke trotse man zijn knieën voor dit Kind buigt, wanneer hij met een eenvoudig hart in hem zijn Heiland vindt en vereert.

En onze oude. Slimme, ervaren,zelfverzekerde wereld moet wel het hoofd schudden, moet misschien wel boosaardig lachen als hij de heilsroep van gelovige Christenen hoort:

Een Kind is ons geboren, een Zoon is ons gegeven.

En de heerschappij rust op Zijn schouder. Op de zwakke schouders van dit pasgeboren Kind zou de heerschappij over de wereld rusten!

Eén ding weten we:

Deze schouders zullen in elk geval de last van de hele wereld te dragen krijgen.

Met het Kruis zal alle zonden en nood van deze wereld op deze schouders worden geladen.

De heerschappij zal er echter in bestaan dat de drager niet instort onder de last maar Hem naar Zijn bestemming brengt.

De Heerschappij die op de schouders van het Kind in de kribbe ligt,bestaat in het geduldig dragen van de mensen en hun schuld.

Maar dit dragen begint in de kribbe, begint daar waar het eeuwige Woord van God het menselijk vlees aannam en droeg.

Juist in de nederigheid en zwakheid van het Kind begint de heerschappij over de hele wereld.