Zoeken
Joy in Life
 

Wij Danken U
Pure Delight
Misschien vandaag
Weer een week voorbijgevlogen
Door Simone Hopman   
Sunday, 26 November 2006
Image
Onno aan het werk
Wie kent het niet dat gevoel van de komende week ga ik eens dit en dat en er komt gewoonweg helemaal niks van. Nóg heb ik de Kerstspullen niet uit de kast getrokken terwijl er anders eind november gewoon al een Kerstboom staat te stralen. Annika ligt mij met bootlengten voor in deze. Vele voorbijgangers vallen normaliter eind november ter hoogte van ons huis (bijna) van de fiets als ze die pracht zien. Ik weet het ik weet het de Sint waart nog rond in Nederland maar ik heb nou eenmaal niks met die man (en trouwens ook niet met zijn neef Santa Claus) maar wél met alle gezellige spulletjes ter opluistering van de koude (nou dat valt erg mee) gure en donkere dagen.Teveel werk teveel gedoe dus dat is er nog niet van gekomen en ook dit weekend niet. Gisteren heb ik de zaterdag besteed aan het schrijven van de Fruitmand , de vijfde in een rij en dan wordt het best een beetje moeilijk om leuk en creatief te blijven. Ik kan op 5 manieren iemand hartelijke feliciteren maar dan heb je het wel gehad. En natuurlijk wil ik iedereen het beste van mezelf geven en dat is soms wel eens moeilijkToch is het een dankbaar programma om te maken want je weet dat mensen er een bemoediging door ontvangen en dat al zoveel jaar..De volgende doet Yvonne en kan ik even into Praise blijven een week.Dat is dan weer goed voor de broodnodige variatie.Maandag begin ik aan mijn definitieve Kerstprogramma’s. Je blíjft wikken en wegen met dat wel dat niet en hoe mooi kan ik het maken. Met Remco overleg over de Special die we gaan maken en daar zit altijd van alles in-het-voren- aan vast. We doen het fluitend samen zeg maar zo goed kennen we elkaar inmiddels wel. Maar de dingen als foto in Visie cover op de site info hier en daar kost tenslotte ook tijd.De CD is werkelijk prachtig geworden, wat we van Remco natuurlijk ook gewend zijn, en ik zou zeggen wie hem nog niet heeft gauw kopen want het is muziek die je met de Kerstdagen niet mag missen.Donderdag vertrok ik richting de studio om 7.30 in de werkelijk strómende regen en in het donker, het was de vuurdoop voor mij want ik en in donker rijden is al geen vrolijke combinatie met dit weer was het helemaal een drama. Maar ik heb het prima gedaan al zeg ik het zelf. Bidden en rijden dat is het enige wat echt goed gaat samen.Onno was er ook en we togen samen aan de arbeid met een fruitmandje en de Oudejaarsprogramma’s. De laatste twee zaten tjokvol en dan moet Onno mij bij de les houden en zorgen dat ik tempo blijf houden anders wil ik in uur twee nog wel eens wat inzakken.Maar dat ging allemaal goed tot er een CD definitief riep hier ben ik niet voor aangenomen en toen waren de rapen gaar. En dan ga je broddelen. Dus alles wat we nodig hadden opgevist uit het programma waar het uitkwam(de Oudejaarspecial bevat alle speciale programma;’s van het afgelopen jaar) en dat moeten we nog monteren aankomende donderdag. Sinds vanmorgen weet ik dat dát niet meer hoeft dát heeft mijn supertechneut inmiddels zelf al gedaan én het zaakje maar meteen geupload ook. Wáár vind je zó’n man nog tegenwoordig, ik heb hem en ik hou hem, voor het werk dan wel te verstaan natuurlijk.Het is toch wel  bijzonder om te werken met mannen waarmee ik kan lezen en schrijven (en praten want dát doen we natuurlijk ook tussen de bedrijven door) Mijn kleindochter groeit en heeft alweer een ander koppetje gekregen. Op eerste Kerstdag komen ze met z’n drietjes bij ons langs en wat verheug ik me daar op. Tussen alle moeilijke familieperikelen door zijn er ook dit soort uitschieters waar je helemaal blij van wordt. Ik merk wel dat ik na de afgelopen weken inmiddels hondsmoe ben geworden. Heel veel fibropijn en snel getriggerd door dingen waarbij ik meteen de tranen voel komen.Mijn broer en schoonzus en ik zelf en de kinders trachten gewoon door te leven en te overleven en dat is bij tijd en wijle niet aldoor echt gemakkelijk.Vandaag samen aan de koffie bedacht ik me wat een rijkdom ik dit vind een broer een zus en 4 schatten van neefjes en nichtjes, ik hoop een onwijs leuke tante en oma te zijn. Vrijdag was een vreselijk spannen de dag want Victor deed opnieuw rijexamen. En dit keer haalde hij het felbegeerde roze papiertje, eh in zijn geval het pasje , wat en dat is wel jammer pas over 5 dagen binnen zijn bereik ligt. Maar het is wel voorbij met lessen en toetsen en wat al niet á raison van een heleboel euri. Hij kan nu gewoon de auto pakken. We mogen wel een lijst ophangen van wie waar heen moet en wanneer…..En dan hadden we ook nog de verkiezingen, en door alles wat er privé plaatsvond heb ik me er veel te weinig in verdiept. Gewoon Christenunie gestemd, en op André Rouvoet wat ik gewoon een hele betrouwbare politicus vind. En kijk daar ineens wonnen we er vele zetels bij(ja wij natuurlijk als je er op stemt is het een beetje wíj geworden hoor) Maar ik zie nog een hete herfst voorbij komen voor me ook maar iets van een kabinet zullen hebben. Dat is een puzzel die ik nog niet opgelost zie. Voor de omroep ben ik heel blij want dat wat we hadden komt gelukkig niet terug.Ik hoop op een wat socialer beleid, zeker voor mensen die het nodig hebben.Kortom wat een week en ik ben bang dat de komende niet veel beter gaat worden.Maar als de Kerstboom staat zal ik er onverwijld een foto van op dit blog zetten. Licht…… je kunt niet zonder dat is wel duidelijk, ik ben er deze week weer dubbel bij bepaald dat ik niet en nooit kan zonder het Licht der wereld, de Here Jezus die mij lief heeft en mij wil dragen en dat kan ik niet missen.  
 
< Vorige   Volgende >
Terug

Bij het ontstaan van de site heb ik een poosje nagedacht over een naam. Want een naam draagt tenslotte als het goed is de lading van het geheel. Zo is het Joy in life geworden.
Lees verder>

De herfst is in aantocht en hoe kijk jij daar tegen aan??
 

Nieuw op Joy in Life


Meest gelezen artikelen

 
© 2010 Joy in Life
| 1 bezoeker online