|
Door Simone Hopman
|
|
Saturday, 18 November 2006 |
 Dominoday 2006
Onverwachts stond ook de tuinman voor de deur die had een beetje eerder tijd en kwam de leilinden voor de deur vast planten en donderdag zou hij komen voor de andere zaken. Fijn natuurlijk maar ehehehe wel weer passen en meten.Nu hebben we een onwaarschijnlijke keurige tuin waaraan ik straks de feestelijkheid ga geven door winterplantjes te kopen!!!Woensdag naar de studio om te monteren met mijn eigen Onno en wat werk je toch heerlijk als je samen dezelfde lijn volgt. Op wat haperingen na hebben wij het geheel fluitend in Radioman gepoot. Onno liet nog even de foto zien van Oma en Elina aan een bevriende technicus en ik zat er helemaal trots te wezen. Ons kleintje doet het goed en ook met papa en mama gaat het prima.Donderdag reden we naar Ede waar Annika haar laatste examen voor onderwijsassistente moest doen en heel hoopvol denk ik dat dat best goed gegaan is.Wat een vreugde om dan te zien dat er nu familie is die haar het beste wenst en benieuwd is naar de afloop. Een hele nieuwe en aparte zegen waar we zuinig op zijn en heel blij mee.Via MSN praat ik met mijn oudste nichtje van 11 jaar en heb daar heerlijke gesprekken mee, mijn jongste nichtje ziet in kasteel Haarzuilens tijdens een rondleiding een portret hangen van een stevige dame die volgens haar vader en mijn broer ergens in de verte op mij lijkt en zegt heel gedecideerd kijk dáár hangt mijn tante………Tableau. Kijk dan ben je als tante dus megatrots dat ze dat zegt zo’n lekker kind.Inmiddels staat er een krat naast mijn bureau met kerstmuziek en het is toch zo heerlijk om het voor het kiezen te hebben ik blijf genieten van die tijd. Natuurlijk ik weet maar al te goed dat het versieren en de lichtjes gewoon voor de gezelligheid zijn , maar daarom geniet ik er wel van.En ik vind het belangrijk om mensen in de komende adventstijd juist door de muziek te bepalen dat Kerst een nieuw begin is. Jezus is gekomen en komt straks weer dat is toch steeds weer iets om bij stil te staan en naar uit te kijken. Hij is ook de Enige waar we ons voor 100% zekerheid aan kunnen vastklampen zonder ooit teleurgesteld te worden.Ik heb ik de afgelopen moeilijke weken ontdekt dat ik overdag mijn gevoelens het beste meteen maar aan Hem kan vertellen. Als ik in de auto zit op weg naar het één of ander dan wordt het een heel gesprek. Ik heb ook mijn verdriet om alles waarin ik zoveel afwijzing heb ervaren steeds maar weer bij Hem neergelegd en ik merk dat dat het enige is wat een beetje lucht geeft.Vrijdag was een behoorlijk gemixte dag. Verdrietig omdat ik door omstandigheden opnieuw met mijn neus werd gedrukt op het feit dat er door mijn moeder wel op een hele aparte manier tegen haar kinderen werd aangekeken. Druk door de boodschappen de fruitmand en nog zo ‘téén en ander. En ’s avonds natuurlijk DOMINODAY waar mijn broer Willem de uitvoerend producent is. En ja wat doe je dan…… precies trots zitten wezen!!!! En dat soort mailtjes hebben we deze week terwijl hij in Leeuwarden zat dan ook gewisseld en wat word mijn hart daar dan warm van.Grappig detail is dat mijn schoonzus en ik op dezelfde dag leilinden in de tuin kregen en tegelijk bedachten los van elkaar hoe leuk we dáár lichtjes in zouden gaan hangen zo snel mogelijk ………Ik heb in de afgelopen maand heel veel voorbij zien komen wat voor diep verdriet en pijn heeft gezorgd maar ik heb nog véél meer teruggekregen waarvan ik dat nooit had gedacht. En daar ga ik zuinig op zijn en vreselijk veel van genieten. Gods wegen zijn niet onze wegen dat is voor mij steeds meer zichtbaar en ik wil die wegen gaan wankelend , struikelend en misschien nog vaak vallend, maar wel doorgaan op die weg. Soms dan kun je de problemen niet overzien en dan ineens wordt alles anders en voorlopig blijf ik daar met verwondering naar kijken…………… |
|
Last Updated ( Saturday, 18 November 2006 )
|
