|
Door Simone Hopman
|
|
 Vandaag is het voor mij definitief herfst met alles d’r op en d’r aan. Al is het buiten nog steeds aan de warme kant ik ga me richten op wat des najaars is. Dus herfstkleuren, en natuurlijk de tuincentra die pompiedom bezig zijn met het inrichten van hun respectievelijke kerstmarkten. En o wat vind ik dat altijd weer een feest om rond te kijken. Uiteraard hangt het van de inhoud van mijn portemonnee af of ik ook iets kopen kan maar goed het is altijd weer geweldig om ideetjes op te doen.
Verder dan dat zal het even niet komen want behalve een nog steeds pijnlijke kaak(dinsdag mag ik in de tractie,leuk) staat over precies 2 weken het werkvolk op de stoep om de nieuwe badkamer te realiseren. Dus om 6 uur wassen aan de keukenkraan om de beurt, keuken weer schoonmaken en om 7.30 de loodgieter, tegelzetten, kitter , timmerman of Niels de aannemer op de stoep.
Ik ben eerlijk ik vind het ronduit vreselijk. Tuurlijk de huidige badkamer moet nodig vervangen worden dat kan niet anders, maar een huis vol mannen die van alles willen, waar tussendoor ik toch een Fruitmand en 2 Praiseprogramma’s moet maken, het zal me een drama worden. Er zijn hele volksstammen die genieten van verbouwen maar ík hoor daar absoluut niet bij. Daarnaast 5 volle dagen zonder douche is ook geen super vooruitzicht maar we zullen er doorheen moeten.
De wc beneden moet daarna maar dat is minder erg.
Ik probeer de komende weken nog maar even te genieten van de rust die er is en zal me dan manmoedig door alles heen worstelen. Wie weet waardeer ik het douchen in het nieuwe badkamer wel veel meer daardoor.
Nog 4 weken en dan stop ik en mijn collega’s ook met omroepen. Begonnen op radio 2,4,5, werd er steeds iets afgebouwd en bleef uiteindelijk Radio 5 over. Toen werd het 747AM , Toen Radio 747 en nu (zo gaat het altijd er komt altijd iemand die zegt zeg zullen we het zus of zo noemen?) weer Radio 5.
We zijn in het huidige bestel niet meer nodig en dat is het dan wel. Dat gaat als altijd op z’n Hilversums met vroeger een telefoontje nu een mailtje van dit was het .We wisten dat het eraan zat te komen. Een jaar geleden stonden we er ook zo voor en nam ik netjes afscheid( voorgoed dacht ik) op de zender, een week later bleek het toch niet te werken en zaten we er weer. Zo zal het nu niet gaan, 28 oktober kondig ik voor het laatst af en aan. En ook dat doet best een beetje pijn. Want soms lijkt het leven één groot afscheid nemen en dat kán zijn vrolijke kanten hebben omdat er iets leuks staat te gebeuren. BV je verhuisd want je gaat trouwen. Je stopt met werken er komt een baby enz. Maar bij het ouder worden, wordt het afscheid vaak helemaal niet meer ingevuld door iets nieuws en leuks. Je moet er zelf iets leuks van maken……….
Wat is het dan een grote zegen wanneer je uitzicht hebt een stralend nieuwe toekomst in Gods Eeuwigheid.
Daar heb ik gister bij stilgestaan samen met Henk-Jan Oudenampsen in het programma wat we maakten in Praise op zaterdag (uitzending 21 oktober Radio 5 van 8-9uur) over de CD Misschien Vandaag.(zie artikel op deze site)
Met dat vooruitzicht kun je weer verder elke dag totdat Hij komt. |
