Oliver

Vanmorgen heb ik mijn lieve Oliver moeten laten inslapen. Het was een moeilijke beslissing waarbij ik support kreeg van mijn kinderen, een lieve vriendin en de dierenarts en de dierenartsassistentes van Dierenkliniek de Monninckskamp. Zij kenden haar daar zo goed en waren ook dol op haar. Met al haar mankementen en de hoge ouderdom was er geen keus meer en moest ik haar laten gaan. Nooit zal ik haar vergeten.

Zij was:

Mijn maatje,

Mijn kameraadje

Mijn vriendinnetje

Mijn zorgenkindje

Mijn vreugde als het even tegenzat

Mijn aanspreekpunt toen ik alleen ging wonen

Mijn reden om thuis te komen

Ze was blij als ik kwam en verdrietig als ik wegging

We hebben samen veel meegemaakt en ik kan me niet voorstellen dat ze er niet meer is.

Mijn kind op vier pootjes.

Mijn kanjer waar een kleintje groots in kan zijn.

Somewhere over the rainbow……………..

9 juli 2010.