|
Door Simone Hopman
|
|
 Wat een warme septembermaand echt ik gun íeder het zijne maar ik verlang nu toch wel héél erg naar de herfst en de koudere dagen. We doen omdat de avonden toch al korter worden de kaarsjes aan (al staat de achterdeur soms open vanwege de warmte) We hebben het te danken aan een ver afgelegen orkaan die zorgt voor zachte lucht.
Mijn nieuwe truien liggen dus nog lekker te slapen op de plank van de kleerkast.
Eten is ook een probleem want sinds de tandarts mij twee uur bezig heeft gehouden om twee kronen te gaan plaatsen(ja nog íets verder open graag) heb ik een probleem met mijn linkerkaakgewricht. Ik kan net een crackertje mijn mond inschuiven maar een vork met een warme hap wordt al een stuk moeilijker.
Het is pijnlijk en ook de fysio gaat er maar es naar kijken. Voorlopig hou ik de noodkroon maar want de echte krijgen ze mijn mond niet in. Afgelopen zondag lekker een dag naar vrienden geweest in Elburg. Ik was al vroeg op pad en o wat rijdt het heerlijk over de Nederlandse snelwegen als het zondag is en er bijna geen andere weggebruikers zijn. Dankzij mijn inmiddels dierbare Tomtom, kom ik ook moeiteloos waar ik wezen wil.Ik ben erg gehoorzaam wanneer hij roept ga ik ook precies zoals hij wil. Want doe je dat niet roept hij echt getergd keer om keer om , en bij die woorden word ík weer superzenuwachtig dus we hebben een prima verstandhouding als ik gewoon doe wat hij wil dan is er geen vuiltje aan de lucht.( waar heb ik dat toch méér gehoord)
Dichterbij Elburg komend zag ik steeds meer groepen mensen richting de Kerk wandelen welke Kerk dan ook, en dat gaf me toch het gevoel van vroeger terug. In mijn woonplaats ligt dat toch wat anders.
Aangekomen mocht ik mee naar de VEG Elburg ( www.vegelburg.nl) alwaar mijn vrienden kerken en werd ik verrast door een stampvolle kerk en veel muziek en mooie liederen.
Maar ik was vooral helemaal blij door de predikant, Ds. Huug Varkevisser, die allereerst op simpele wijze aangaf hoe het er uit kan zien in je leven hoe door omstandigheden het schuim en verdriet kunnen bovendrijven. En wie heeft daar geen weet van tenslotte.
Hij preekte over Openbaring over de Boekrol uit Hoofdstuk 5 en de paarden uit hoofdstuk 6. Beeldend want je zág het verdriet van Johannes en je zág de paarden en wat ze de wereld zullen brengen. Ook vandaag kunnen er door ons leven paarden galopperen die daar niet thuishoren. En daar moet je iets mee doen. Of liever gezegd , breng het bij Christus en laat Hem er iets mee doen. Een preek waar ik nog over nadenk en die volkomen past bij het programma wat ik binnenkort ga maken over de CD Misschien Vandaag. Ik kijk er naar uit want what a day it shall be when my Saviour I shall see, zoals Esther Tims zingt.
Verder een heerlijke dag bij mijn vrienden doorgebracht, met een heerlijke warme maaltijd in de tuin(en toen was het toch wel weer fijn dat mooie weer) en wat kun je dan de week weer goed aan!!! |
