Alsof ik nooit vakantie heb gehad zo voelt het . Maar ik hou van mijn werk dus dat is dan ook weer goed.

En intussen geniet ik wel van het fietsen mijn balkon met plantjes en allerlei bijzondere dingen die me overkomen.

Morgen een opname met Brian Doerksen Canadese worshipleader en ik verwacht er veel van.

Mijn moederdag programma opgenomen en het programma van Jip afgemonteerd . Onno en ik waren weer onder de indruk. Het blijft dan ook bijzonder zoals dat gegaan is.

Zaterdag ga ik met een vriendin naar het presentatie concert van Trinity in Ede en daar heb ik veel zin in. De schattebouten hadden me zelfs in het CD boekje vermeld tja dat is dan toch wel even slikken hoor.

Leuk detail is dat ik de geliefde van mijn dochter dan voor het eerst ontmoet zij gaan ook naar dat concert toe.

Verder wandelen de Fruitmanden, Groot Nieuws programma’s gewoon regelmatig voorbij en ben ik al weer bezig met Praise voor volgende week als Lucas Kramer een klein concertje komt geven samen met broer Jaap.

Lang leve twitter dan kun je nog es snel wat afspreken en regelen. Ik blijf het een  heerlijke manier van communiceren vinden.

Vorige week een fijn gesprek met mijn baas en vandaag stond oud-collega Daan Hartgers ineens op de stoep en dat zijn dan van die pareltjes die de week glans geven. Iemand die zomaar iets moois in de mail stuurt iemand die iets voor je doet wat je niet had verwacht . En zo  zie ik steeds meer pareltjes die hun glans willen afgeven.

Maar ik geniet ook van het lente weer en zeker als ik fiets alles wat ik hoor en ruik zo echt voorjaar. De bloesem bomen tijd vind ik de allermooiste.

En het is heerlijk na een jaar wat toch nog in het teken stond van alles wat er na mijn operatie van vorig jaar voorbij kwam het nu in rustig vaarwater is gekomen en dat zorgt ervoor dat ik elke dag op dit moment vier als een kostbare kraal in een snoer dat God geeft.

Werken met mensen die je lief zijn en genieten van wat op je pad gebracht wordt.

En natuurlijk zijn er ook moeilijke zaken en verdrietige dingen daar ga ik niet aan voorbij en weet dat er voor mij ook weer een woestijnperiode in het verschiet ligt maar nu nog even niet en ik denk dat de Eeuwige mij deze tijd geeft om blij mee te zijn.

Via een vriendin kreeg ik het volgende gedicht toegezonden en dat wil ik vasthouden en zo mijn weg gaan en ik hoop vele lezers met mij. Dat kan dan rust brengen in vreugde en verdriet.

                In stil vertrouwen

Stel je geest in stil vertrouwen,

nu maar open voor de kracht.

Die God ook aan jou wil geven,

als je biddend op Hem wacht.

Ga niet af op jouw gevoelens,

strijd niet stug je eigen strijd.

Maar probeer tot rust te komen,

In Gods tegenwoordigheid.

Leg je twijfel en je onmacht,

maar eenvoudig in Zijn hand.

Dan zal Hij de weg wel banen

God staat immers aan jouw kant.

Al beperkt je eigen kleinigheid,

dikwijks je geloofsterrein.

Waag het maar met de belofte,

dat Hij er voor jou zal zijn.

En al durf je met die waarheid,

soms haast niet in zee te gaan.

Omdat jij als mens Zijn leiding,

lang niet altijd kunt verstaan.

Blijf dan toch maar hoopvol uitzien,

naar de doorbraak van Zijn plan.

Want Hij rust niet voor Zijn Heil,

zich ook aan jou voltrekken kan.

In de glans van die beleving,

vind je hoe dan ook de moed.

Om het leven aan te kunnen,

Zo alleen maakt Hij het goed.

Een gedicht naar Ps. 62