Gelukkig ziet de komende week er redelijk overzichtelijk uit en dat mag dan ook wel een keertje.

Afgelopen week de opname van de Fruitmand en 2 uur met Remco Hakkert wat op zich natuurlijk een feestje is maar wel super intensief. Een mooi programma de uitzending was gisteren en nalv zijn nieuwe CD Dichtbij U.

Maar ik was erg blij dat de auto bijna zelf bedacht wat de weg naar huis was want ik kon echt niet meer.

Woensdag moest ik na de boodschappen en werk werk werk, naar het ziekenhuis voor een mammografie.

Ik zou met alle soorten van genoegen de mensen die dat onderzoek uitvoeren een cursus ik-ga-aardig-om-met-mijn-cliënten……willen geven.

Ik was blij dat Victor mee was om het wachten te veraangenamen en je weet het nooit de keer dat ze komen vertellen het is niet goed ligt elk jaar op de loer,en dan is het niet fijn om dat alleen aan te horen.

Maar na verloop van tijd kwam een mevrouw (ditmaal een lieverd) vertellen dat wij ( er zat nog een iemand te wachten) naar huis mochten gaan maar dat het er goed uitzag en we wel de HA maandag nog moesten bellen. Kijk die begreep dat nog es 4 dagen wachten wel erg vervelend is voor iedereen die hiermee geconfronteerd wordt.

Thuisgekomen nog even werken en toen weer in het nette pak naar vrienden waar een jarige was en we aan een heerlijke kaasfondue gingen.

Onnodig denk ik te vermelden dat ik om 21.30 thuiskomend gemangeld was. Ik kon Ol maar net uitlaten en de volgende morgen stond ik op een fikse fibroaanval en alles deed werkelijk pijn. En daar ben ik nog niet overheen helaas.

Maar met rust en zorgen dat ik mezelf even niet overvraag komt het wel weer goed en ik mag eind van de week fijn naar de fysio dat scheelt.

Als het mooi weer blijft van de week dan kan ik eindelijk mijn fiets inruilen voor een exemplaar met super lage instap zodat fietsen weer leuk en niet eng is.

Verder blijven de specials doorgaan en ook de andere programma’s.

Donderdaghadden Yvonne en ik een telefonisch interview met Visie om uit te leggen dat we de Muzikale Fruitmand aan het vernieuwen zijn en behalve dat er geen leeftijdsgrens is zitten er nu ook zo’n drie gesprekjes per keer is.

Het heeft veel meer impact wanneer een dochter zélf via de telefoon zegt dat ze super trots op haar moeder is dan wanneer ik zeg dat de dochter dat vindt.

En mensen vinden het fijn om hun dierbaren op zo’n speciale manier iets aan te bieden.

Voor Yvonne en mijzelf wel meer werk maar het geheel wordt er veel mooier van en dichter bij de mensen

Vrijdag mochten we dan ook samen op de foto en de fotograaf had bedacht dat dat het een prima idee was omdat bij de plaatselijke groenteman te doen.

Nu heeft die altijd een kraam met fruit buiten staan en dat was helemaal goed.

Wij (zonder jas en ooo wat was het koud) maar stralend kijken naar de appels en de sinaasappels de mandarijnen en wat dies meer zij.

Ook binnen nog foto’s gemaakt en de groenteman zelf was helemaal blij hij is een Visie lezer dus zijn kraam kwam in zijn blad leuker konden we het niet maken.

Thuis gekomen was een warme trui en hete thee nodig om weer warm te worden.

We zullen zien geen idee in welke Visie het precies zal staan maar het is in elk geval een fruitige foto voor een artikel waarbij Yvonne en ik hopen dat veel mensen liederen gaan aanvragen en niet alleen jongeren voor ouderen maar ook omgekeerd en dus de muziekkeuze ook groter wordt.

Toen was het trouwens ook wel op na vrijdag en ben ik nu nog steeds aan het bijkomen met vrij veel pijn maar ik ben wel wat gewend dus dat slik ik wel.

Vanmorgen wel een bijzondere Nederland Zingt uitzending gezien met Otto de Bruijne en met hem zou ik graag een programma maken. Hij heeft veel te vertellen.

Wat heel erg is blijven hangen is dat wanneer je door God vastgehouden wordt dan ben je pas waarlijk vrij.

Hoe de aardse omstandigheden ook zijn en Otto heeft recht van spreken na alles wat hij heeft doorgemaakt, maar onze geest ons zijn dat is in Gods handen veilig en daarmee kan ik de komende week wel weer ingaan wetend dat ik er niet alleen voor sta.

Zo ga ik dinsdag de Paasprogramma’s voor Groot Nieuws en Praise op Zaterdag opnemen. Het laatste met Kees Kraaijenoord en dat wordt in elk geval een programma met diepgang. Kees kennende weet ik dat ik wel bij A kan beginnen maar dat we maar zo bij Z kunnen uitkomen.

Gelukkig weet ik dat de leiding van God er een beter programma van maakt dan ik had kunnen bedenken en dat gebeurt heel vaak.

Fijn dat de zon schijnt al is het koud en de crocusjes in het gemeenteperk staan boven de grond voorjaar te vieren alsof er geen nachtvorst bestaat.

Ik denk dat ik daarom zoveel van de seizoenen hou omdat het steeds weer laat zien dat er ook in het leven seizoenen zijn en dat ze elkaar opvolgen en we uiteindelijk terecht komen in de eeuwige zomer bij Jezus.