Toen ik gisteravond naar bed ging was het buiten rustgevend groen en nevelig en en werd ons land nog geregeerd door het Kabinet Balkenende 4. Toen ik vanmorgen de gordijnen opendeed was de wereld buiten weer wit en was datzelfde kabinet gevallen.

Ik moest gewoon naar Hilversum om Praise op te nemen met Ellen Laninga de dirigente van het Kinderkoor de Bromvlieg die twee prachtige psalmenCD’s hebben uitgebracht en wederom was het voorzichtig rijden vanwege de gladheid.

Huizen heeft de fijne mededeling hangen dat het strooizout op is en er dus gladde wegen kunnen zijn door allerhande zaken.

Misschien kunnen we hier een issue van maken tijdens de gemeenteraadsverkiezingen???

En daarna maakt Nederland zich op voor de Tweede Kamer verkiezingen. Ik heb de reactie’s es bekeken en moet zeggen dat ik het eigenlijk te triest voor woorden vind dat dit kon gebeuren.

Tijdens het 2e Kamerdebat donderdagavond was mijn sympathie geheel en al voor de Nestor van de tweede Kamer Bas van der Vlies. Die precies zei waar het op stond kernachtig maar beleefd.

Want ik moet zeggen dat hoezeer je het ook oneens bent met elkaar blijf wel dame en heer zou ik zeggen en dat ontbrak er hier en daar nogal eens aan.

Maar we zitten internationaal en nationaal met de brokken en daar helpt geen lijm meer of cement we moeten gewoon opnieuw beginnen.

En wat we terugkrijgen dat is maar helemaal de vraag, wat Nederland nodig heeft is veel, heel veel gebed.

Gebed voor het CDA en de CU die nu de kar tot aan de verkiezingen moeten trekken en daarna wellicht tot er eindelijk een nieuw kabinet is.

Die dus moeten puinruimen. Maar ook een grote verantwoordelijkheid voor alle stemgerechtigden om verstandig te kiezen niet door populistische taal en emotie geleid een keuze te maken maar één die tot opbouw kan dienen van een land gedompeld in een economische crisis en waar veel aan de hand is.

Campagne voeren zal nu aan de orde van de dag zijn.

Intussen gaan de gewone dingen des levens ook door en ik heb samen met Peter Moossdorff een mooi programma opgenomen en dat geeft een heerlijk gevoel.

Nu thuis de voorzang voor morgen maken in een ander licht dan toen ik de liederen doorgaf van de week vreemd gevoel.

En dan Groot Nieuws afmaken we gaan er dinsdag 3 opnemen Onno en ik. Dus dat is wel aanpoten maar we zijn een prima team dus dat moet lukken.

Buiten is het weer groen en binnen staan de narcissen te bloeien , en al komt er vannacht weer sneeuw de vogels vertellen me dat de lente er echt aan komt. En ik ben van plan daar onwijs van te gaan genieten. Met de sneeuwerige winter in mijn achterhoofd moet dat echt gaan lukken.

En verder , verder is het soms eenzaam is het soms uitzichtloos want het leven valt niet altijd mee. Er zijn dingen die je hart raken en je pijn doen. Waar je niet mee uit de voeten kunt en dan heb je iemand nodig die zegt Kom maar ik ga met je mee.

Bij Jezus kun je altijd terecht en Hij is ons eeuwige vangnet, maar wat is het bijzonder dat ook mensen dat voor je willen zijn. Het onderstaande lied van Gerald Troost dat past daar helemaal bij , en dat wil ik iedereen meegeven.

 De clown



Soms lijk ik op een clown.

 Die lacht om zijn verdriet.


Die zachtjes leid van binnen,

 maar niemand die het ziet.


Beschilderd met wat kleuren.

Hier wat rood en daar wat geel.


Van buiten lijkt het vrolijk maar van binnen is het kil.



Mensen om me heen,

 maar in mijn eigen hart blijf ik alleen

.
Totdat jij mij bevrijdt,

 van mijn eenzaamheid.


Jij kent mijn stille strijd.



Ik ben verwonderd, dankbaar om jou.


Een diepe vriendschap, teder en trouw.

Oh soms zit ik op een eiland

 in een zee van eenzaamheid.


Maar jij slaat een brug

 en haalt mij terug,

Naar de werkelijkheid.