Ja dat is het buiten zeker wit van de sneeuw die het afgelopen weekend naar beneden is komen vallen. En zeker zeker van achter je raam zijn die vallende vlokjes een leuk gezicht maar daar houdt de blijdschap dan ook echt mee op.

Natuurlijk is het heerlijk voor alle kinderen dat ze een winterse vakantie hadden met ijspret en sneeuwmannen en ouders die met hun dat gelaten ofwel enthousiast ondergingen.

Maar verder nee dank u het mag nu echt warm water gaan regenen, want de nadelen worden groter en de voordelen wegen er niet tegenop.

Aangezien ik mijn programma van 2 januari door een  technisch probleem niet meer terug kon vinden ondanks alle zoektochten in Dalet was ik gewoon de week voor Oud en Nieuw weer aan het werk en ook de afgelopen week niks vakantie maar werken. Dus richting AKN en veelvuldig het weer in de gaten houden.

Dinsdag viel het mee  en zaterdag gelukkig ook. Tot ik thuis was en toen kwam er meteen een witte wolk.

Zondag richting de kerk geglibberd met de auto en  bij deze aan alle automobilisten die vinden dat ik dan te langzaam rij, JAMMER dan ik ga echt niet ter pleziere van hem of haar die even stoer wil doen harder rijden.

De rest van de zondag was het gewoon een sneeuwdag. Oliver heeft het opgegeven zich erover te verbazen want het wordt eerder meer dan minder.

De beste opmerking die ik hierover heb gehoord komt van mijn collega Eelco die verzuchtte de sneeuw moet ongetwijfeld ná de zondeval in de wereld gekomen zijn, en heeft die man even gelijk, ik denk het ook.

En dat brengt mij bij alle mensen die door dit weer er niet uit kunnen doordat ze oud zijn  of slecht lopen of in een rolstoel zitten of op andere wijze hierdoor ernstig in hun bewegingsvrijheid beperkt worden.

En dat herken ik wel, mijn spieren en gewrichten zeggen met dit weer ook al snel toedeloe het is te koud wij gaan in een andere versnelling en ik verzeker de lezer dat het er dan bijzonder uitziet wanneer ik mij voortbeweeg.

Maar al werkend zit het ritme er gewoon weer in en de Fruitmanden en Groot Nieuwsen rollen weer van de band. Ook Praise waar ik nu een behoorlijk aantal specials heb staan dus dat is dan wel weer heerlijk om te doen.

Wel veel zaterdagwerk in de komende tijd maar dat hoort erbij .

Gelukkig is deze week iets rustiger en dan kan ik in huis wat extra’s doen wat ook nodig is.

Gisteren een fijne dienst gehad en ik geniet altijd van het doen van de voorzang en ben dan blij als mensen er zelf ook in meegaan.

En zo lijkt 2010 alweer gewoon we zijn onderweg en we hebben nog geen idee wat het gaat brengen goede of moeilijke dingen. Gister hoorden we van twee ernstig zieken hoe zal het voor die gezinnen zijn om dit jaar door te gaan mogen ze nog samen blijven en is er genezing door God voor hen te vinden of heeft Hij een andere weg. En dan toch samen zingen en toch weten dat Zijn weg de beste is. Dat is niet altijd gemakkelijk maar door je tranen heen komt dan Zijn vrede.

Ook een bijzonder moment toen Ingefleur in de studio haar kerstlied inzong. Zo doorleefd en zo prachtig acapella dat het me weer raakte.

Ze zong het tijdens de ladies Christmas tea in onze gemeente en meteen dacht ik daar moeten we iets mee doen.

Een jonge vrouw met veel talenten en dit is er dan één van, ook dat is een zegen van Hem.

Nu maar gewoon aan het werk tekstschrijven en de zaak voor morgen afmaken en boodschappen doen hoe is me nog even een raadsel dat los ik straks wel op.

Op de valreep nog even dit, de sneeuw die mensen kan isoleren lijkt ook wel wat op het leven, soms ben je alleen door welke omstandigheid dan ook en voel je je afgesloten, buitengesloten. Wat een zegen dat Jezus aan niets gebonden is maar altijd bereikbaar en aanwezig ook in de meest diepe nood en grootste blijdschap. Dat is een zekerheid die door niets valt weg te nemen.