Dat overkwam mij de afgelopen week voor de zoveelste maal in mijn leven. Je zou zeggen het wordt zo langzamerhand gesneden koek maar dat is toch niet waar. Het overvalt me dan toch weer.

Nadat ik fluitend naar een onderzoek in het ziekenhuis ging met de gedachte even vervelend maar dan ben ik van de problemen verlost pakte dat heel anders uit.

Na het ditmaal pijnlijke onderzoek kreeg ik van de gyn te horen dat we aan het einde van zijn kunnen en mijn afwachten gekomen waren en mijn baarmoeder definitief verwijderd moet worden.

Geen fijn bericht maar dankbaar dat het er nu wel niet goed uitziet maar dat er waarschijnlijk nog geen kwaadaardige cellen te vinden zijn. Al moeten we de kweek even afwachten.

Ja en wat doe je dan als programmamaker je vraagt eerst hoeveel tijd er nog is. Binnen een half jaar dus 8 weken zijn een mooie optie en ik kan dan voor Groot Nieuws en Praise in het voren alles aanleveren. Komen we de zo de zomer hopelijk goed door.

Wel een klus die er nog aankomt dus mijn vakantie die nog twee weken zou duren is per ingang van maandag voorbij en dan is het fullspeed aan de slag om te zorgen dat iedereen blij is en ik na 5 dagen ziekenhuis in juni rustig  6 weken kan aansterken.

De wereld van zorgverlening ed. komt ineens ook naderbij maar gelukkig is er al een regiment mensen die zich hebben aangeboden.

En in het begin zal ik ook weinig kunnen doen en ik mag ook echt niks. Dat heb ik de man op handslag moeten beloven.

Oliver moet een paar weken uit logeren en dat vind ik nog het ergste. Ze heeft het prima bij mijn kids maar wat moet ik nou zonder mijn maatje en zij zonder mij.....

En ik moet van alles regelen van de auto die nog net een beurt kan hebben voor ik ga tot wat niet al.

Tegen de operatie zelf zie ik niet op. Tenslotte ben ik in Gods hand en daar ben ik veilig hoe het ook loopt.

Vijf dagen ziekenhuis vind ik weer minder maar bijkomend voordeel is wel dat dat er op een gynaecologische afdeling alleen maar vrouwen liggen en dat vind ik wel zo prettig.

Op chirurgie lag het allemaal door elkaar en dat hoeft voor mij echt niet.

Een ziekenhuis is een instituut watb ik gewoon zo snel mogelijk wil verlaten want het wemelt er van de bacteriën en de infecties ed. Gisteravond was dat weer even in het nieuws en dus denk ik hup opereren en zo snel mogelijk huiswaarts......

Je eigen bed is goud waard in dat geval, en je douche en wc etc......

En na verloop van tijd het terras ook weer dat er nu wel mooi uitziet met plantenbakken en mij vandaag gearriveerde loungestoel.....

Als ze zon zo op het balkon staat ga ik dat eens even proberen.

En verder geniet ik vandaag en morgen  nog van vrij en dan is het weer gewoon in het ritme van alledag tot aan 10 juni.

En dat is ook wel weer goed want mooier werk dan het mijne is er niet. Mijn oud-collega en vriend Daan Hartgers zegt altijd wij mogen van onze hobby ons werk maken en worden er ook nog voor betaald.

En dat is helemaal waar. Zodra er nieuwe CD’s binnenkomen denkik meteen daar zou ik dat en dat mee kunnen doen.

Een oud poëzieversje speelt door mijn hoofd ooit door een handwerkjuf in mijn album gezet en ik ken het uit mijn hoofd daar mag ik en ook iedereen die meeleest en door moeite heengaat zich aan vasthouden:

In Gods handen ben je veilig

Hij houdt over je de wacht

Al zijn doen is wijs en Heilig

Hij beschermt je dag en nacht

Hij zal je zodanig leiden

Dat je eenmaal zeggen moet

Aan het einde van je strijden

Heer Uw weg met mij was goed.