|
In de grondverf……………en aflakken |
|
Door Simone Hopman
|
|
Saturday, 22 November 2008 |
Zo ziet mijn leven er wel een beetje uit op dit moment. Want enerzijds is het druk druk druk met het maken van programma’s en voor 15 december móet alles af. Ik zie gelukkig wel tekening in het geheel en het gaat lukken maar ik moet wel doorgaan. Voor Januari alvast de speciale Praise op Zaterdag aan het regelen want dan bestaat het programma 10 jaar en dat vieren we door één keer écht live te gaan . Een heel rijtje Nederlandse gospelartiesten hebben zich aangemeld en komen live zingen en spelen. En ik heb inmiddels nieuwe tune’s collega Tom Herlaar heeft een begin tune ingesproken en ook de eindtune is nieuw. Beide worden gespeeld door de panfluitiste Noortje van Middelkoop en ik vind het resultaat erg mooi. Maar Tom is daar dan ook erg goed in.
Over 1 maand staat de verhuizing letterlijk voor de deur. En vooralsnog “loopt”alles nog zoals gepland.Jos kan op 1december gaan behangen, de vloermensen meten op 2 december in, en op 5 december wordt de keuken geleverd, helaas helaas wilde Sinterklaas hem niet betalen en eerlijk gezegd vind ik dat wel flauw van de man.Op 8 december wordt de keuken geplaatst en ik hoop dat die mannen meteen het antieke keukenrek willen ophangen.De timmerman komt voor de inloopkast en ook de elektricien heeft dan zijn werk gedaan.Op de 15e komt het laminaat erin en dan begint het op een huis te lijken ipv een blokkendoos. Maar ik zie er wel naar uit.Dinsdag verhuizen de kids en die zijn ook al,behoorlijk opgeschoten in hun huis. Hopelijk is het een droge dag, koud dat is één ding maar gietregen is wel heel erg vervelend.Door wat vervelende klachten kan ik aan paar dagen de deur niet uit dus ik werk heel hard aan mijn programma’s dat kan gelukkig wel.Toch merk ik dat het emotionele afscheid van de plek waar we als gezin in 1988 zijn komen wonen ook nog een woordje meespreekt.Hier vandaan is mijn oudste zoon vertrokken. Hier is Paul overleden en zal ik als laatste vertrekken.Maar het is wel goed. We zijn allemaal toe aan een nieuw begin.
Alleen Oliver begrijpt nog steeds niet goed wat er toch allemaal gebeurd. Ze heeft echt een tijdje op schoot nodig ’s avonds om weer te weten dat ik er ben en alles echt wel goed gaat.Tja als je op hoge leeftijd bent gekomen zijn veranderingen het laatste waar je op zit te wachten.Volgende week is de inspectie van het huis en ik heb geen idee wat ik moet verwachten, maar Peter de makelaar gaat mee die is daar erg goed in (gelukkig) en hij let op elke punt en komma.En op 1 december zit ik bij de notaris met Brigitte de andere helft van de makelaar. Kortom de trein is onderweg en ik kan het tot op heden nog bijbenen gelukkig. Er zullen hier en daar natuurlijk dingen anders lopen dan verwacht maar dat zie ik dan wel.Nog 4 weken die afgeladen vol zijn en dan is het aflakken eindelijk daar…………………Ik denk dat de emoties daarna ongetwijfeld zullen komen en daar hou ik rekening mee, maar ik hoef tenslotte niet alleen te gaan want ik heb dit hele proces biddend gedaan en mag dan ook weten dat Jezus meegaat en dat is het allervoornaamste. |
