|
Voorgoed afscheid nemen en tegelijk vooruitzien……….. |
|
Door Simone Hopman
|
|
Sunday, 28 September 2008 |
|
Afgelopen woensdag is mijn vriend en dierbare technische collega John Evers onverwachts overleden. Nog steeds zijn we allemaal in shock bij het idee dat hij er niet meer is. Hij was pas 51 jaar en wat hebben we samen veel gedeeld in de jaren waarin ik omroepster was en programmamaker ben. Prachtige programma’s hebben we gemaakt en we hebben heel veel gepraat tussen de bedrijven door , over muziek, over geloven, over het werk en over onze persoonlijke noden en blijdschap. John was er heel goed in om mij even met de benen op de grond te zetten en de dingen weer eens in perspectief te zetten. Vaak konden we elkaar helpen in dingen die moeilijk waren en waar we allebei weet van hadden.
Woensdag werkte ik met Bart Schulz en toen wisten we samen nog van niets. Zaterdag werkten we weer samen het werk gaat toch door en ondanks je tranen doe je dat want zo zijn we dat gewend.Dinsdag is de afscheidsdienst en de begrafenis en ik denk dat we elkaar hard nodig hebben om dit te kunnen bevatten.
Ik denk veel aan John’s vrouw die nu in dezelfde omstandigheden verkeerd als ikzelf bijna 10 jaar geleden en ik bid voor haar, ze blijft nu na dinsdag zo alleen achter. Het binnenstappen van de AKN geeft al meteen tranen omdat je weet daar zal hij nooit meer lopen, nooit meer zijn typische grapjes en uitdrukkingen horen en nooit meer met voldoening zeggen we hebben lékker gewerkt. Altijd als er in ons leven dingen tegenzaten zeiden we , da’s vreselijk ellendig en we mogen er even over zeuren tegen elkaar maar dan gaan we wat moois maken. Wat hebben we ook veel gelachen samen. En momenten gekend waarin ons hart eraan te pas kwam door wat we meemaakten. Lieve John ik zal je nooit vergeten , net als al die andere lieve techneuten zit je in mijn hart en daar blijf je.
Gisteren maakten Bart en ik samen een opname met de groep Credo en hun CD Because of love. Het was een muzikaal hoogstandje Drummer Niek Felipe Smelt en zijn broer Elbert (zanger/fluitist) spelen in diverse bands. Het fascinerende van de gebroeders Smelt is dat hun muzikale roots niet alleen in West-Europa liggen maar ook in Peru, het land waar zij als kinderen van een zendingsechtpaar zijn opgegroeid. De daardoor ontstane mix van mainstream pop, latin-american en peruaanse fluit is kenmerkend voor hun creatieve muziek, die uniek is in de Nederlandse gospelscene. En samen met een aantal andere musici kwam deze prachtCD tot stand.Hun reis naar Oostenrijk was er één vol avontuur van een bus die het opgaf tot aan super gladde wegen en daarna een week met dagelijks optreden en weinig slaap. Maar een ervaring die ze kunnen toevoegen aan datgene waar Credo Worship voor staat. God prijzen en Hem dienen. Met Hem is het leven een avontuur dat nu nog in geloof is maar straks een leven wordt in aanschouwen. Want wie met Jezus leeft sterft niet maar heeft de eeuwigheid nog voor zich en zal daar mogen leven tot Zijn eer en Glorie.Ik ben er heel erg trots op dat jonge mensen zo volledig hun leven aan Hem geven en dat uitdragen op elke plek waar ze zich bevinden. Dit is wat Nederland nodig heeft en wat er zal moeten klinken. Jezus is liefde maar die liefde heeft een hoge prijs betaald om ons te redden. Laten we ervoor waken dat we geen letter daaraan veranderen, maar het vertellen aan iedereen, alleen in Jezus ligt ons ware behoud.
Tja en aan de onderkant van alle werk en alles wat er gebeurt gaat ook het avontuur dat verhuizen heet gewoon door. Inmiddels komt ons huis in de verkoop en zijn de foto’s binnen en buiten door de makelaar gemaakt. En dat heeft meer voeten in de aarde dan je zomaar zou denken. Deze week gaan mijn kinders diverse huizen bekijken en ik heb zicht op een appartement in een nieuwbouwcomplex in mijn huidige woonplaats.Kortom in héél korte tijd is alles ineens anders geworden, en dat doet me denken aan de uitspraak van een vriendin die zei wanneer je wacht op de Heer is de kans dat Zijn antwoord pas komt wanneer je het werkelijk aan Hem hebt overgegeven en vaak op het laatste moment. En dat is woordelijk uitgekomen.Maar wat mij het allermeest verbaasd is dat God ineens mensen op mijn pad brengt die de dingen uit mijn handen nemen en ik het één na het ander kan loslaten. En ook dat kost tranen van opluchting en blijdschap en uitzicht op iets nieuws.
Ik luister ondertussen naar Groot Nieuws wat inmiddels ook een programma is dat ik mag maken samen met collega Jeannette Smit, en zij is verantwoordelijk voor de muzieksamenstelling en de predikant terwijl ik de presentatie voor mijn rekening neem op dit moment hoor ik een kindergroep zingen Er is hoop , hoop voor de toekomst, kom ga mee en wandel in het Licht er is hoop je hoeft niet meer te huilen er is hoop als jij je ogen op Jezus richt.En dat wil ik deze week doen in al die dingen die op mijn pad komen van beslissingen, overleg,werk en een jubleum, maar bovenal tijdens het afscheid van John. En we mogen dat doen want er is een God die hoort. |
|
Last Updated ( Monday, 29 September 2008 )
|
