|
In Memoriam Saartje april 1998-augustus 2008 |
|
Door Simone Hopman
|
|
Saturday, 23 August 2008 |
|
Gisteravond is Saartje bij onze dierenarts ingeslapen. Na een lange tijd van tobben met ernstige hartproblemen en een batterij aan medicijnen was het gisteravond ineens zo ernstig dat het niet meer ging. Ondanks de heftige benauwdheid en andere dingen kwispelde ze toch nog bij de DA. Die nog allerlei dingen heeft geprobeerd maar het mocht niet baten, en zo is ze ingeslapen.
Een hond met karakter met een enorm hart vol liefde voor haar mensen en vooral voor haar eigen vrouwtje mijn dochter.Altijd blij , terwijl ze vaak ziek was, en op z’n tijd lekker ondeugdend.
Ik zie haar nog als pupje thuiskomen in juni 1998, Annika had haar samen met haar vader in Friesland opgehaald.Ze was echt een kleintje.
En ik zie haar zitten in de tuin met een steentje in haar bek en een uitdagende blik van ik- heb- een- steen- als- jij- die- wil-hebben-omdat-je-bang-bent-dat-ik-hem-doorslik-moet-je-me-wel-een-koekje-geven…..
Langs de sloot lopen heel nonchalant en dan inééns álle eenden de sloot injagen, lachen hoor als je hond bent.
Blaffen als er iemand op de stoep staat en vooral als het iemand is waar je reuze blij van wordt.Mannen konden op de onverdeelde aandacht van Saar rekenen. Vrouwen ook leuk maar mánnen echt geweldig.
Een vriend van ons en vaak door zijn werk in keurig kostuum werd door haar werkelijk helemaal afgelebberd en daar hing ze als jong hondje zo ongeveer in zijn nek. Voor hij vertrok moesten we hem geheel van de haren ontdoen.
Ineens heel ondeugend je kans schoon zien en HAP de ontbijtkoek van het baasje in jouw bek haha lekker eten en jammer voor hem.
Na haar operatie in een warme zomer met een babyrompertje aan zodat ze niet aan de hechtingen kon komen. En ze vond het allemaal best.Huilen daar kon ze niet tegen , dan sprong ze op schoot en lebberde je helemaal af.
Ontbijten met Saar , en later Oliver ook ernaast en samen wachten op dat wat er komen gaat.Altijd lief en altijd blij zelfs als ze ziek was.
Vreselijk bang voor onweer en de tijd voor oudejaar was een crime vanwege het vuurwerk, daar hoeft ze nou niet meer bang voor te zijn.
Haar liefste knuffel, en ze had een mand vol, was egel en die nam ze overal mee naar toe. Ze was een hondje dat ons heel veel heeft gegeven.Saartje , onze Cavalier King Charles Spaniel die de afgelopen 10 jaar een bijzonder deel van ons leven is geweest, en helemaal van haar vrouwtje. We zullen haar missen. En nooit vergeten
|
|
Last Updated ( Saturday, 23 August 2008 )
|
