|
Door Simone Hopman
|
|
Sunday, 10 August 2008 |
 Een vraag boven dit log die denk ik met mij vele mensen zich stellen. Vreemd genoeg stellen we de vraag alleen in tijden van moeite en nooit in tijden van blijdschap.Alsof we die vreugde en blijdschap op de één of andere manier verdienen en daar kunnen we nooit genoeg van krijgen kennelijk.
Maar hoe anders wordt het wanneer ziekte je leven binnensluipt. Wanneer je op een leeftijd waarin anderen nog volop plannen maken , en je dat zelf ook doet, te horen krijgt dat er menselijkerwijs niets meer voor je gedaan kan worden.Of wanneer je ontdekt dat het huwelijk waarop je had gebouwd eigenlijk een kaartenhuis blijkt te zijn en hij of zij een ander heeft gevonden waarbij het beter leven is dan met jou.Of wanneer de baan waar je je zo in thuisvoelt plotseling je baan niet meer is omdat er gereorganiseerd wordt of omdat een jongere kracht er beter past volgens de baas.Of wanneer het kindje wat je verwacht geboren wordt met een ernstige handicap.Of wanneer je terugkijkend steeds weer in dezelfde problemen terechtkomt en niet weet hoe je de weg terug zou moeten vinden.
Of, of, of en ik kan nog wel even doorgaan hoe nabij is God in de diepte van het leven??Tante Corrie ten Boom die in Ravensbrück heeft gezeten met haar zus Betsie zei altijd er is geen put zo diep of God gaat dieper, en ik heb uiteindelijk ontdekt dat dat zo is.
Ik worstelde zelf echt wel met die vraag en ik denk eigenlijk iedereen.O ja sommige mensen denken het zelf wel te kunnen oplossen en zijn met God niet bezig maar moeten in die diepe nood zelf zien overeind te blijven. Wat heel vaak niet lukt.
Ik heb geleerd dat uiteindelijk er maar 1 vierkante meter grond overblijft waarop het komen of omkomen is. Want alleen wanneer Jezus de volledige heerschappij over ons leven heeft dan kunnen we zeggen Hij is nabij ook in mijn pijn en mijn verdriet, maar……….dan ga je ook danken in je blijdschap en Hem betrekken bij álle dingen in je leven.Niet een paar maar alle aspecten, en dan zie ik mensen die menselijkerwijs geen toekomst hebben getuigen van Hem en rijker en heerlijker door hun moeite heenkomen dan je maar zou kunnen denken. Is het dan eenvoudig krijg je alle antwoorden en alle omstandigheden zoals je het zelf graag wilt ??? Nee ik zou zeggen eigenlijk gebeurt dat bijna nooit, want Gods wegen zijn hoger dan onze wegen en ik weet en vertrouw erop dat Hij precies weet wat Hij doet. Soms moet een mens door de diepte gaan en wordt het een woestijn periode waar je zoals het volk Israël doorheen trekt. Met doornen en distelen en hitte en koude. Maar je leert zoveel in die tijd.
Maar wat geeft God veel zegeningen onderweg, die preek die precies kwam op het moment dat je dat nodig had. Die zuster met wie je je nood mag delen en die met je bidt. Dat specifieke stukje in Gods woord wat je leest en waardoor je de dag weer aankunt, dat bezoekje, die uitnodiging en dat telefoontje waarin je ferm wordt toegesproken door een vriendin die je even de andere kant van de dingen laat zien. Een ander die zegt kom maar lekker hier vanmiddag kun je es even tot rust komen.Maar ook de blijdschap omdat iemand na haar operatie hoort dat ze geen uitzaaiingen heeft . De zon , die schijnt en de regen die klettert terwijl je lekker op de bank zit.Een reisverhaal van iemand die een talent heeft om van 2 dagen een maand verhaal te maken waardoor je ahw mee op vakantie bent geweest.
Ik bedoel maar te zeggen zegeningen in alle moeite en in alle blijdschap zijn er heel veel je moet ze alleen willen zien en als je dat eenmaal hebt geleerd dan kun je ze niet tellen.Als ik door de dag ga en God dank voor Zijn Zoon en door alles heen alles met Hem bespreken mag dan kom ik er zeker, elke dag een stapje dichterbij en dan mag ik en jij genieten van alles wat God geeft. En dat is met geen geld te koop dat weet ik zeker voor 100%. En dan is het geen vraag meer maar een zeker weten God is nabij altijd en overal.
|
