Zoeken
 

Wij Danken U
Pure Delight
Misschien vandaag
We gaan er weer voor……………………………
Door Simone Hopman   
Saturday, 21 June 2008
Image
Karla Dornacher
Het is eigenlijk elk jaar hetzelfde vakantie is toch meer een adempauze met horten en stoten dan echt iets wat ook is zoals ik het me had voorgesteld.Ook dit jaar dus, mijn eerste vakantieweek stond geheel in het teken van OPRUIMEN, en dat heb ik dan ook gedaan.En nu zou ik de komende tijd nog best een paar ritjes richting vuiltstort kunnen maken maar alla het grootste deel is toch klaar en dat geeft een prima gevoel.

In de 2e week begon ik een soort kuchje te ontwikkelen maar dacht ach dat gaat zó weer over en toog naar Naarden waar ik al over schreef en later in de week met een goede vriendin naar het Openluchtmuseum in Arnhem waar de merklappen tentoonstelling gehouden werd van de Merkplappen vereniging Merkwaardig en tjonge jonge wat was het een geluk dat dat allemaal achter glas zat want ik kreeg steeds maar de neiging om te vragen mag ik alsjeblieft dat en dat eens vasthouden (en meenemen) Het enige wat er gewoon stond was een schattig biedermeijer stoeltje en dat zou werkelijk geweldig bij mij gestaan hebben maar ik ben bang dat een grote bewaker dat meteen in de gaten had gekregen.Er hingen prachtige merklappen en vaak door hele jonge meisjeshanden gemaakt. Mooie knotten- doeken en de herinneringslappen die vond ik het mooist. Ook oud naaigerei van eenvoudig tot kostbaar práchtig gewoonweg, daar kan echt onze tijd niet tegenop.De borduur raderen zijn naarstig aan het denken over wat ík nou es kan maken , maar de tijd de tijd die is zo krap.Helaas vielen de plensbuien precies boven het Openluchtmuseum zodat we van het buitengebeuren niet zoveel hebben meegekregen als we wel gewild hadden.Daarna in Barneveld bij een heerlijk Italiaans restaurantje gegeten.

De rest van de vakantie verliep door het overlijden van mijn zwager toch heel anders en daarnaast werd mijn kuchje een stevige hoest en dat ontaardde in echt giga hoestaanvallen.En dat is nog steeds niet over. Ik ben er hondsmoe van en de huisarts weet niet of het een allergie is (daar heb ik maar vast pilletjes voor gekregen) of kinkhoest is. Dat laatste moet je gewoon uitzieken.Ziek ben ik verder niet, een paar dagen wel geweest, maar iedereen schrikt van de hoestaanvallen.Afgelopen week moest er weer gewoon gewerkt worden en ach dat is dan ook weer prima.Donderdag een drukke montage voor de laatste keer met Wim de Cocq die met de VUT gaat en toen we alles af hadden kreeg ik tot grote schrik van de man, dáár een inmense hoestaanval.Ik zag paars en hij zag wit. Heleen kwam nietsvermoedend binnen en dacht dat ik lange tijd geweend had vanwege het afscheid, maar nee hoezeer ik hem zal missen dit kwam echt van het hoesten.Maandag zit ik dus weer bij de HA want dit is niet leuk meer. 
Image
Closje de Bretigny
Omdat er verder niet een heleboel vakantie vreugde was en leuke uitstapjes heb ik mezelf maar verwend met boeken en ………een beer. Closje de Bretigny is bij de rest van het spul komen wonen en ze begint zich al aardig thuis te voelen op de berenplank. En natuurlijk komt ze bij het Yokkobears atelier vandaan.

En ik heb een paar boekjes via Bol.com gekocht van Karla Dornacher , via een handwerkblog erover gelezen en ze meteen gekocht. www.karladornacher.comOp een werkelijk bijzondere manier en in een country achtige stijl behandeld ze diverse thema’s , zoals vriendschap, jezelf, kerstmis etc. maar gezien vanuit Christelijk perspectief zo mooi en zo indringend dat ik er helemaal blij mee ben.Ook een boek over streekdrachten en over een poppenhuis benevens een paar heerlijke ik-lees-erop-los-boeken kwamen het huis binnen.Iets over de Amish is nog komende meldde de mail mij vanmorgen.

En mijn ringen zijn klaar, al een tijdje (en daarover las ik weer op een ánder handwerkblog) was ik van plan om de twee trouwringen die ik nu bijna 10 jaar samen draag tot één ring te laten maken,. En de edelsmid hier in Huizen heeft dat prachtig gedaan. Eén ring met een mooie zetting en een blauwe saffier erin. Ik ben er trots op en het geeft voor mij een nieuw begin aan.Ik blijf altijd met Paul verbonden maar het heeft nu een duidelijke plek gekregen en de ring is daar een teken van.

 Dus deze week ik zei het al  weer een Fruitmand en Praise met twee dames van de groep Sisters en hun dirigent Maarten Wassink. Het zijn altijd uren om van te genieten.Ik moet nog steeds uitvinden hoe het urenregistratie systeem van de EO werkt dat zijn dingen waar ik echt slecht in ben en zal dus met een liefhebbende collega stap voor stap opschrijvende moeten leren hoe het werkt want ik word er meteen geheel gestresst van en dat lijkt me niet bevorderlijk voor mijn hoestbuien.

 De komende maand gaan hier in het Gooi de mensen met vakantie en hoe heerlijk zal ik zwieren over ’s Heren wegen zonder veel verkeer en wéér zal ik denken blijf lekker allemaal weg ik vind het prima zo.En ik hoop dat iedereen geniet. Verder word ik wat moe van het oranje gedoe en nee ik heb níks met voetballen geef die mannen allemaal een bal hoeven ze zich niet net z’n allen op te winden over die ene.In mijn straat zijn een aantal van de bomen in oranje gepakt de stammen dan en ik vind het foeilelijk. Voor mij heeft het niets aantrekkelijks en ik snap echt niet dat het een soort van “religie”is geworden. Ik doe dus ’s avonds wat anders en horen doe je het toch wel want het getoeter is niet van de lucht. 

Morgen spreekt Dato Steenhuis in onze gemeente en daar zie ik wel heel erg naar uit. En verder maar een beetje gedeisd houden al doe ik de voorzang méézingen dit er nog niet in helaas. Ik hoop er toch binnenkort af te zijn en weer gewoon te kunnen praten en eten zonder dit soort ongezellige toevoegingen. 
 
 
< Vorige   Volgende >

Bij het ontstaan van de site heb ik een poosje nagedacht over een naam. Want een naam draagt tenslotte als het goed is de lading van het geheel. Zo is het Joy in life geworden.
Lees verder>

De herfst is in aantocht en hoe kijk jij daar tegen aan??
 


 
© 2010 Joy in Life
| 1 bezoeker online