|
Door Simone Hopman
|
|
Wednesday, 11 June 2008 |
Itu perahu riwayatmu dulu
Kaum pedagang slalu naik itu perahu….
Deze boot is ook mijn geschiedenis Mensen zijn er altijd in deze boot.
Op zaterdag 7 juni 2008 overleed mijn zwager Emile Hopman de broer van mijn Paul. Zijn strijd was voorbij zijn kaarsje is langzaam uitgegaan staat er op de kaart.
Wij zullen hem missen hij was de laatste schakel die ons, mij en de kinderen verbond met Paul.En ik kan hem alleen maar meegeven het lied wat onlosmakelijk is verbonden met hun beider Indische achtergrond en wat door Wouter Muller op onnavolgbare wijze is verwoord:
Iedereen staat even stil, en houdt zijn adem in
Voor een allerlaatste groet, aan een Indisch kind
Selamat Jalan, Selamat Jalan Indisch Kind
Er gaat weer iemand van ons heen Die nog onder de waringin heeft gelegen
Op wie de tropenzon nog scheen,Maar die daar is verdreven
En naar Holland is gegaan Voor een heel nieuw bestaan
En een nieuw begin Voor een Indisch kind
Vanaf vandaag is alles anders Vanaf vandaag is er verschil
Dat is altijd als iemand je verlaat, Die je nog jaren bij je hebben wil
.Maar die in de hemel wordt verwacht,Nu het leven is volbracht
En een nieuwe reis begint
Voor een Indisch Kind, Selamat Jalan Miel, Indisch Kind,
 beeld van speksteen door Emile Hopman
|
|
Last Updated ( Wednesday, 11 June 2008 )
|
