|
Door Simone Hopman
|
|
Thursday, 22 May 2008 |
Na weken van ploeteren en zwoegen om vooral Praise in-het-voren-te-maken, heb ik vandaag mijn laatste Fruitmandje opgenomen en een geweldige twee uur Praise met Piet Smit. Het was een ervaring evenals de vorige keren die weer echt het hart van het Evangelie liet spreken. Met John Evers aan de knoppen werkte we ons moeiteloos door de uren heen. En het was boeiend om te horen hoe anders het leven verloopt in Zuid-Afrika en hoe vaak wij vergeten dat wij in een ongelofelijke luxe omgeving wonen en werken.En hoe door de armoede en de enorme criminaliteit Zuid-Afrika een leven kent van een totaal andere orde.Maar we kwamen wel tot de conclusie dat wij door onze luxe makkelijk van Gods weg af te brengen zijn en het succesevangelie hier met alle gemak postvat.Ziekte hoeft niet meer, voorspoed zal je deel zijn etc.Dat is daar wel anders en wanneer we hier dénken aan een opwekking dáár is hij daadwerkelijk aan de gang.Mij heeft het verhaal van Angus Buchan geweldig geraakt , een boer uit Natal die wist dat God van hem vroeg om zijn velden niet in te zaaien maar de grootste tent te kopen die hij vinden kon en een evangelisatie campagne voor mannen te houden. Ipv de 20.000 die hij verwacht had kwamen er 68.000 mannen voor drie dagen die er aten sliepen en luisterden naar het Woord van God en die wisten dat ze zonder Jezus niet verder konden.Maar ik geloof mét Piet dat er wel iets voor nodig is om dat te kunnen aanvaarden. Wij moeten mensen het voorleven en dan zullen ze op zoek gaan. Wanneer je laat zien dat je vrede hebt ondanks de omstandigheden en ondanks verdriet of ziekte zullen ze zich afvragen hoe dat komt. En dan mogen we vertellen van God die leeft en die onderweg is want Jezus komt spoedig en wij gaan heel binnenkort naar huis
Dus mijn vakantie is hiermee heel mooi begonnen en ik hoop dit vast te houden en in praktijk te brengen wat niet altijd makkelijk is. Maar dan doe ik maar net zoals Piet vertelde en ga een poos stil bij de Here Jezus zitten en laat Zijn vrede in mijn hart stromen. Zonder vragen zonder haast en daar is een vakantie natuurlijk prima voor.Maar gelukkig dat er ook de nieuwe Bijbelstudiekring en de nieuwe zondagse diensten er zijn. Al zijn we met weinig toch weten we na maanden van strijd dat het zo goed is en we opnieuw de weg mogen gaan die God ons wijst. Het heeft veel tranen en veel pijn gekost maar we hebben tot aan het allerlaatste moment met elkaar geprobeerd om zo oprecht mogelijk kansen open te laten voor een andere weg dan die onze gemeente is gegaan. En wanneer je je dan niet meer op Bijbelse gronden daarmee kunt verenigen is er geen keus.En we zien uit naar wat God gaat doen en vooralsnog gaan er steeds deuren open.
Maar deze vakantie gaat in het teken staan van opruimen, wáár zeg ik dat vaker??? Maar goed nodig is het wel de schuur gaat definitief LEEG…….Het moet het is vreselijk maar toch. En wat zal het een opgeruimd gevoel geven.Ook de CD voorraad wandel ik weer door en boven is ook een kast die niet vraagt maar dagelijks roept ruim mij nou toch es behoorlijk op,……….Tja dat zal ik dan ook doen.Ik wil graag naar de Merklappen tentoonstelling in het Openluchtmuseum in Arnhem en ook in Spakenburg is een Quilttentoonstelling die ik wil bekijken.En als ik het kan regelen wil ik in Rouveen nu éindelijk eens naar die winkel met álles maar dan ook álles op klederdrachtgebied… En o wat zal ik daar van genieten. Als ik d’r woonde ging ik subiet in ’t pak…… Wat bezoekjes waar ik anders nooit aan toekom en ik denk dat ik dan al meer dan drie weken het opgemaakt.Want ik wil ook lezen, ik móet uitrusten en hier en daar aan het handwerken.Met mooi weer geen betere plek dan mijn eigen tuin en de vogels die mij s’ morgens wakker fluiten. In alle vroegte met Oliver langs de sloot en dan verder niemand zien. Alleen ontbijten en weer niemand zien, gewoon lekker aan tutten en in je eentje, dat is volgens mij het leukste van vakantie houden.Of het allemaal lukt ik laat het weten want plannen maken is één ding maar de afgelopen jaren hebben me wel geleerd dat die binnen één tel in de goot kunnen belanden.Dus ik ga ervoor en leef “even”per dag…. Die van vandaag is al bijna om en dat was nog een gewone. |