|
Door Simone Hopman
|
|
Monday, 03 March 2008 |
 De beren ...... Het was niet mijn beste week de vorige, dat kan zo gebeuren dat er in je leven dingen zijn die te moeilijk zijn om vaak over te praten en teveel pijn doen, maar die toch steevast aan je horizon opdoemen. Zo’n week was het dus en ach ik ben er wel aan gewend dus op de momenten dat je alleen bent en die waren er gelukkig ook ,kan ik dan mijn tranen gewoon laten gaan .Oliver kijkt me dan aan van wat kan ik doen vrouwtje, en Saar de hond van mijn dochter wil dan met al háár kilo’s op al mijn kilo’s zitten en mij geducht aflebberen, deels omdat ze me so sieieielig vindt deels omdat tranen gewoon zout smaken.
Mijn beren op de plank boven mijn bureau kijken dan van tststsjsts we moeten iets doen zeg, dit kan niet. Ahoy komt er aan ze komt om in het muzikale fruit en praise wil ook gemaakt worden.Droek en Music de wijze en bedaagde mannen trachten me keer op keer een oppepper te geven maar dat duurde maar even.Nu was er een nieuw lid van het berengezin onderweg vanuit het Yokkobears bos naar ons. Allemaal waren ze in opperste staat van enthousiasme want Niki is een leuk vriendje die vreselijk graag geadopeerd wilde worden en kwam bij hen wonen.En op dinsdag stond dan de TNT man op de stoep met een redelijk grote doos, vreemd want Niki is maar klein.Bovenop lag een pak waarop stond als laatste openmaken, eerste kwam er een bosje wilgenkatjes uit die meteen in het water gingen en het nog steeds prachtig doen. En dáár was Niki , hallo zei hij dat was een lange reis……. Ik heb nog iemand meegebracht, en in het laatste pak zat Ybsi een beertje wat ik ook al heel lang leuk vond, en zomaar kreeg van en dat schreef ik al eerder de liefste berenmaakster die ik ken.Zomaar omdat zij op afstand gepeild had dat het helemaal niet zo goed met me ging.
Boven waren de beren geheel door het dolle heen en zelfs ’s nachts werd er gerebbeld van jewelste.Maar ik hoef maar naar Ybsi en de rest te kijken om te weten er is tóch altijd iemand die om je geeft en aan je denkt. Nu wil het ganse berenvolk mee naar Ahoy, ik zie me al gaan met een mand vol.... aan de andere kant, ik ben nou eenmaal een beetje gek dus zal ’t helemaal niet opvallen…..denk ik…….
Gisteren een fijne dienst gehad en samen met een goede vriend die een week daarvoor de Here Jezus had aangenomen aan het avond maal geweest en dat is dan wel heel bijzonder.Ook en ik denk wel eens zijn wij nou zo’n knuffel gemeente of straal ik dat uit geen idee, maar na de nodige knuffels huiswaarts en nog lang nagedacht en gepraat met een vriendin over de preek.Een collega en haar man kwamen langs om een CD te halen en brachten hyacinten mee en we hadden een fijn gesprek.Nu ga ik gesterkt de nieuwe week weer in , de moeilijkheden zijn niet voorbij maar ik ben weer op mijn voeten gezet, en ik weet Jezus gaat mee elke stap ik sta er niet alleen voor.
|