|
Door Simone Hopman
|
|
Saturday, 15 December 2007 |
 En ja hoor eindelijk is het dan zover een poosje vakantie. In mijn hoofd buitelen de plannen door elkaar heen en die laat ik stil buitelen want ik moet eerst es even op adem komen en goed uitrusten dat voel ik wel.
Veel pijn en ’s avonds al vroeg plat omdat ik beter in bed kan slapen dan op de bank en uit ervaring weet ik dat dat wel een goeie week kan duren.
Zolang je in de running bent dan gaat het wel maar als ik terugkijk op het jaar, dat mag nu wel het is immers toch bijna voorbij, dan is het ook niet vreemd dat ik behoorlijk moe ben.
Maar ik wil toch alleen uit het afgelopen jaar de zegeningen tellen want terugkijken naar de pijn en de verdrietige dingen dat gebeurt vanzelf wel.
Ik heb veel geleerd in dat jaar en na lang een moeder alleen te zijn geweest met thuiswonende kinderen en dat blijf ik natuurlijk ook, moeder, ben ik nu op weg op gewoon een alleengaande te worden, met alle kinderen buiten de deur.
En wanneer die hun eigen plek hebben gevonden en op hun bestemming zijn dan breekt er voor mij ook een andere tijd aan en daar zie ik echt naar uit.
Nog altijd geniet ik van het programma’s maken en alle mensen die daar aan vast zitten zijn mij dit jaar nog weer dierbaarder geworden. De tecnici, de gasten en de mensen die je door het programma ontmoet. Met natuurlijk niet te vergeten het uitzicht op The Gaithers in 2008………
Maar ook luisteraars die via de fruitmand je schrijven en laten weten dat ze bemoedigd zijn door het programma. En daarbij wat mij betreft lof aan het héle team. Jeannette, Ruth, Gerrie,Ieke en Heleen.
Nieuwe vriendschappen die ontstaan zijn en waar ik blij en dankbaar voor ben.Maar ook bestaande die blijven. En oude banden die onder het stof vandaan kwamen en toch weer vertelden, we zijn er nog, zoals met mijn broer in Dalfsen.
Gisteren is mijn nieuwe beer aangekomen netjes opgestuurd door Fleur van Yokkobears en ik had in een brocantewinkeltje wat een opheffingsuitverkoop hield ook nog een leuke beer op de kop getikt. Nu is het even genoeg maar wél leuk hoor .
Bovenal ben ik dankbaar voor de nieuwe toewijding aan de Here Jezus die ik in september in onze gemeente mocht beleven en de vrucht die er uit voortgekomen is.
God is mijn rots en draagt mij elke dag wat een vreugde om dat te ervaren. Zo beleef ik deze Adventstijd heel intens en leef echt naar het Kerstfeest toe.
Onderstaand gedichtje zegt eigenlijk alles.
Jesus is the Gift
and it is with His love that all celebration starts.
We rejoice in Him as we remember His birth
and thank God for sending His only Jesus is the gift that perfectly fits every heart
Son to earth.
His life led from a manger to a cross on a hill
where He faithfully followed His Father’s perfect will.
He freely laid down everything so that we could live,
and there is no greater treasure anyone could give.
Like a scarlet ribbon His love wrapped around the cross
and He offered it to us all at the greatest cost.
So each time that we give we remember what He’s done
and honor the perfect Gift—God’s one and only Son.
— Holley Gerth |
