Afgelopen zaterdag viek de break in mijn vakantie. Op donderdag en vrijdag al de muziek samengesteld voor het Radioverslag van de NZ dag en de interviews voorbereid.
En om 7.30 togen Tom en ik richting Utrecht. Nog fijn rustig onderweg en Tom kende in Utrecht alle in’s en out’s werkelijk ongekend ineens waren we op het juiste parkeerterrein bij de juist ingang van de Jaarbeurs. Beladen met veel stapten we naar binnen waar ik wel en hij niet mocht doorlopen aangezien hij zijn ik-ben-een eo-radio-man bandje niet om had. De jongeman aan de deur had er volgens mij al nachten van gedroomd om de baas te zijn over het HEK en zonder bandje kwam je d’r niet in. Zo ook Lucas Kramer die kwam zingen geen bandje geen gezang dacht de man die daar oppermachtig was.
Dus wij gehoorzame zielen bandjes om en hé hé we waren in hal 2.
Lopend langs standjes kwamen we al snel bij de Radio stand die prachtvol was opgebouwd, maar mijn zitplaats was een soort van luxe barkruk.
De rest van die dag hebben de barkruk en ik ruzie gehad.
Zitten was niks staan . hangen leunen en wat dan ook het was gewoon niet fijn. Dat was verder het enige minpuntje van de dag.
Maar goed ik zat er wel van 9-14 uur dus we waren aan elkaar gekoppeld voor een hoop uren.
Even rondlopend kwamen we langs Trinity die aan het inzingen waren Eelco Vos van The Psalmproject kwam aan en mijn baas Peter Grasmeijer. Dus een genoegelijk weerzien met elkaar.
Ook Alieda Hakkert en ik hebben elkaar dan eindelijk gezien want zij stonden er met een stand met CD’s . Kijk Remco ken ik natuurlijk allang en Alieda ook allen via de telefoon dus dit was wel even heel fijn.
Trinity zou bij de hoofdingang akoestisch spelen en heerlijk dat ging dwars door mijn CD’tjes heen maar het bleef leuk.
Om 9 uur de lucht in en terwijl dat gebeurde begon de stoet mensen langs te trekken, zo’n 11.000 mensen moesten langs onze stand heen en later terug.
Een deinende massa mensen die af en toen bleven staan als er iemand bij mij zat voor een interview.
Zoals onze eigen Ds. Arie van der Veer die al wuivend praatte ik voelde me op slag naast de majesteit zitten……..Maar dit is zijn gemeente tenslotte die elke zondag naar hem kijken en luisteren , en je zal voorbij lopen en je Ds. zien zitten ja dan zwaai je even en hij zwaait terug.
Behalve ds vd Veer waren de beide EO directeuren, Ds. André Priem, Gert vd Vijver de zandkunstenaar ( op 9 mei hoop ik hem in Drachten aan het werk te zien) Arie Kok de Hoofdredacteur van het jarige Visie Blad dat inmiddels 40- jaar bestaat en Rob Barzilay en Emiel Hop die inhoudelijk en technisch de zaak in de hand houden, mijn gasten
Ook twee verslaggevers doolden door de Jaarbeurs en spraken met allerhande mensen van Elbert de leadzanger van Trinity tot aan standhouders en bezoekers.
Tom was een soort van vliegende keep en viste overal de gasten voor mij op. Hij heeft de Jaarbeurs wel 20 keer gezien en Rien de regisseur zorgde ervoor dat we op het juiste pad bleven en al improviserend met glans de eindstreep haalden.
Ik heb het echt TOP gevonden om de presentatie van die dag op de radio te mogen doen en heb ervan genoten.
Zondags was er niet veel meer dan uitgeblust uitrusten want maandag moest ik opnieuw aan de slag ditmaal in Hilversum waar ik mijn 4 mei programma met Jip Wijngaarden ging opnemen.
Zij was in Nederland om een plaquette te onthullen die ze had gemaakt in brons nalv haar schilderij de Sjofar. Op het staion in Winterswijk waar eigenlijk na 65 jaar de verwerking van wat er is gebeurd tijdens de Shoah maar net is begonnen.
Samen een programma maken hebben we via de mail gedaan en in de studio samen gepraat en Jip heeft veel uitgelegd nalv van haar boek Uw volk mijn volk waarin een groot deel van haar schilderijen staan ,over de Shoah en de joodse wortels van ons geloof. En wat zijn we ver afgedwaald van waar het werkelijk omgaat.
Jip kan beeldend vertellen en het wordt vrijwel meteen glashelder waar het omgaat en hoezeer we in onze christelijke tradities de weg zijn kwijtgeraakt.
Het lijkt erop alsof onze eigen gemaakte doctrines belangrijker zijn dan de Eeuwige Zelf.
Keihard kwam binnen het feit dat wanneer Jezus ten tijde van de Shoah had geleefd was ook Hij afgevoerd in een veewagen naar een vernietigingskamp. Want hadden we Hem dan wel herkend???
Pijnlijk en ook troostend en uitzicht biedend op een nieuwe weg hebben we samen geprobeerd om dit uit te leggen en omlijst met muziek die voor een gedeelte door mij en voor een gedeelte door Jip was uitgezocht.
Het was zo indringend dat we na een half uur door onze technicus aangezwengeld besloten om 2 uur te maken ipv 1 uur. En dat was even voor Onno een hoop geregel ( wat is het toch een super man)en voor ons creatief zijn in wat er zeker aan bod moest komen.
Dan neem je afscheid en dat is best moeilijk wanneer je in elkaars hart hebt gekeken.
Het kostte zoveel emoties dat ik de weg naar huis heel maar wel met tranen heb afgelegd. Uitzending op 1 mei 2010 Radio 5 van 7-9 uur.
Mij heeft het opnieuw aan het denken gezet en ik zit opnieuw in een proces van verandering en dat is goed.
