De maand van veel meer en afzien. Dat laatste meer ivm werken wat toch een pandemieachtig karakter heeft gekregen in de zin van nog zoveel programma’s van dit nog zoveel van dat, de Kerstuitzendingen van alledrie de programma’s en dat wat erbij en tussendoor komt.
Juist als ik denk poe ga ik dat volhouden krijg je uit ongedachte hoek weer een paar bemoedigingen waardoor je weet het IS belangrijk en ik doe het ergens voor.
Dat ga ik mijn andere meewerkenden dat dan ook melden zij kunnen die bemoediging ook best gebruiken .
De Kerstmand begint ergens op te lijken en Praise -Kerst ook. Terwijl de Kerstuitzending van Groot Nieuws al zoet naast mijn bureau staat te wachten om tot een mooi programma te worden omgetoverd. Waarbij de predikant en samenstelling al klaar zijn die als altijd door Jeannette voor haar rekening wordt genomen.
Afgelopen week twee keer richting AKN en dat is allemaal goed gelukt.
Bijzondere opname met Gerald Troost nalv zijn CD Als de stilte spreekt en zijn boek Een Bakkie Troost.
En ik vind het dan weer zo verrassend te zien dat Gerald in de 10 jaar dat ik hem ken , hij was één van de eerste gasten in Praise zo gegroeid is als man maar ook als kind van God.
Hij is duidelijk en eerlijk en laat zo zien dat Jezus voor hem het allerbelangrijkste is en dat is zo mooi om te zien en het was heerlijk om met hem te praten.
En wat werk ik toch met gewelige kerels die precies voelen welke kant ik uit wil in een opname en naadloos aansluiten daarbij. Bevoorrecht mens dat ik ben.
Komende week hoef ik maar één keer naar de studio en dat is dan ook wel even prima.
Ik geniet volop van alle lichtjes en mijn bomen wat een helder moment een paar weken geleden dat ik dat vast heb neergezet, nu heb ik geen tijd en er wel veel plezier van.
Vandaag een foto van mijn aangenomen kleinkinderen Luca en Sophie , elke dag geniet ik via het internet van hun belevenissen waarbij hulde aan mama die bijna elke dag wel iets te melden heeft en vooral veel foto’s plaatst. Grappig dat we elkaar bij de EO leerden kennen waar zij nu al heel lang niet meer werkt maar we zijn wel vriendinnen gebleven.
Vanmorgen een bijzondere dienst geleid door Br. Hein Postma , en nalv Titus 2 . En wat had ik dat nodig om weer te weten dat het alleen genade is waardoor we behouden worden. Dat we daardoor vergeving kunnen ontvangen en ook kunnen leren onszelf te vergeven.
Dat we leven in de verwachting van de tweede komst van Jezus en dat een ieder die Hem heeft aangenomen daar vol blijdschap naar uit mag zien. Wie dat niet doet de toornige kant van God leert kennen.
Het is altijd moeilijk om daar over te praten want we vinden het zo moeilijk om dat te zeggen dat er een oordeel is voor hen die de genade van Jezus afwijzen.
Maar het ís wel zo daar kun je niet omheen. Het is de eerste Advents zondag en we kijken en denken aan toen en kijken uit naar wat er gaat komen.
Die vreugde is voor elk mens en dan heeft dat niets te maken met in welke kerk je komt of welke gemeente alleen maar Ken je Jezus en wil je Hem volgen.
Ook samen avondmaal vieren paste daar zo wondermooi bij.
Zo samen broeders en zusters zijn en weten we horen erbij we vallen niet uit de boot er is een plek waar je thuis mag komen. God geeft die plek en dat is goed.
Heb een heerlijke zachte sjaal en 15 pakjes bijenwas kaarsen gescoord zodat ik al mijn techneuten en wat dies meer zij kan verblijden met iets leuks tegen de kerst en de dames van de zending waren ook weer blij. Grappig om er ook mijn eigen boeken te zien liggen die ik samen met een vriendin van de derde verdieping heb gesleept in mijn vorige huis in dozen gedaan en die opgeslagen stonden voor de verkoop.
Heerlijk dat ik nu een gewoon najaar heb zonder verhuis toestanden……
In elk geval deze maand een etentje ,een concert met vrienden we gaan naar Sela in Bodegraven (helaas alles is uitverkocht) de Ladies Christmas tea en Kerstavond met veel mooie muziek. Daar komt vast nog wel iets bij denk ik zo.
Mooi citaat vond ik dit wel:
Zonder Jezus is je Kerst mis
Met Jezus is het pas echt Kerst man.
