Ze is terug.............Hoezee.

Gisteren is Oliver weer thuis gekomen en wat een heerlijkheid. Ze was meteen ook echt thuis en besnuffelde alles met een blik van ha hier woon ik. Ja de meeste mensen zeggen dan honden kunnen niet denken nou jammer die van mij dus wel.......

Ze was stomverbaasd toen ik midden op de dag besloot om een uurtje te gaan slapen verplicht maar mijn buik blijft dat fijn vinden.

Na een hoop rondgetrippel ging ze op haar gatje naast mijn bed zitten met zoiets van en nu?? Dus ik heb haar opgetild en naast me op het dekbed gelegd. En dat was helemaal feest lekker samen slapen dat vond madame wel heerlijk.

En verder loopt het weer als vanouds.

De warmte vind ik drie keer niks en als ik zie dat we komende vrijdag 30* kunnen verwachten dan ga ik subiet voor een sneeuwafbeelding op mijn beeldscherm want ik vind het niks.

Ik ben gewoon geen zomermens, met 18 * is het nog leuk daarna wordt het per twee * steeds minder.

Maar goed ik gun een ieder het zijne en we zullen het moeten uitzitten. Ben weer héél langzaam bezig om wat te werken en dat geeft ook het gevoel van ik-hoor-erbij.

De gyn was tevreden de wond is dicht en alles ziet er van binnen en van buiten prima uit de pijn die ik nog heb komt van de inwendige hechtingen en dat moet slijten.

Ik heb wel even uitgelegd hoe e.e.a was verlopen en inderdaad de verpleging had mij huiswaarts gezonden zonder dat de gyn dat wist.

Dus daar zal op de betreffende afdeling nog wel iets over te melden zijn vrees ik.

Maar ik mag weer een heleboel (niet stofzuigen dat is wel echt een item voor de hele medische wereld, en zwaar tillen mag ook niet)

Maar gelukkig werk ik niet bij een verhuisbedrijf dus dat scheelt.

Komende week maar es kijken of mijn buik en ik het leuk vinden op de hometrainer.

Als je zoveel weken thuis zit dan is er veel te overdenken en dat kan verdriet opleveren maar ook weer het inzicht in nieuwe kansen.

En dat laatste komt steeds meer naar boven. Ik weet dat God Degene is die de dingen op mijn weg brengt en ik bid dat ik ze mag zien en naar nieuwe kansen me mag uitstrekken.

Dat ik een wegbereider mag zijn en mensen mag blijven vertellen van de Levende God die hen liefheeft en met hen een relatie wil aangaan.

Soms gaat dat door je eigen nood en pijn heen , dat is dan best moeilijk maar ik weet in alles dat ik nooit alleen ben en kan mijn leven vol vertrouwen in Zijn handen laten.

Afgelopen vrijdagavond was er weer zo’n klein voorbeeld van een kans die je grijpt en die is uitgegroeid tot iets groters en tot Zijn eer. Family7 hield een sponsoraktie en daarin traden diverse bekende Nederlandse gospelartiesten op. Voor mij was het hoogtepunt Daan Kroeze die inmiddels zijn 3^e CD heeft uitgebracht en echt mijn broer in de Heer is geworden. Ik was echt heel erg trots op hem en dankbaar dat zijn bediening zo uitgroeit, en inmiddels wordt hij heel terecht de troubadour van het noorden genoemd. Dat verdient hij en geweldig dat in Brazilië de mensen geholpen worden met de opbrengst van zijn CD’s.

Afgelopen week twee onverwachte bezichtingen van mijn ouden huis. De eerste vanuit het hoge noorden en de andere van vlakbij. Dus ik heb hoop en heb hier echt een gebedszaak van gemaakt.

Want het wordt hoog tijd om dit af te sluiten.

En zo gaan we een nieuwe warrme week in gelukkig is mijn huis redelijk koel en ik hoop dat ik er niet al te dol van word maar goed aangezien ik me toch nog rustig moet houden hoop ik dat het meevalt.

Maandag kan ik er weer met de auto op uit en ik ben erg benieuwd hoe leuk ik dat vind.
In elk geval zit er een stevige stijgende lijn in en ga ik verder ,met als motto een citaat van Max Lucado: nalv Math.6:34

Je ontvangt kracht voor de problemen van vandaag, begin dus nog niet aan de zorgen van morgen. Je hebt de kracht voor morgen nog niet. Je hebt gewoon genoeg voor vandaag.

Inmiddels ben ik drie weken verder en het gaat de goede kant op. Er zijn behoorlijk wat vervelende obstakels geweest en samen met mijn nicht die ditzelfde heeft meegemaakt hebben we de conclusie getrokken dat een handzaam boekje over de operatie maar vooral over alles wat je daarna kunt tegenkomen een gat in de markt is. Want je informatie moet je maar zo hier en daar bijeen sprokkelen. Binnen het medische circuit zijn vriend en vijand het niet met elkaar eens en wanneer je zelf een volslagen leek bent dan ben je voor je het weet de weg behoorlijk kwijt.

Tel daarbij de emoties op die na een operatie als deze meespelen en het stoppen met hormonen en tadaaaa daar zijn alle ingrediënten voor handen om regelmatig in tranen uit te barsten.

Nou is dat helemaal niet zo vreselijk dat kan ook lekker opluchten maar soms tob je voort met zaken die wel simpel op te lossen zijn en dat is onnodig gedoe.

Aangezien wij allebei ,mijn nichtje en ik, een drukke baan hebben ben ik bang dat het boekje nog even op zich laat wachten maar het zou een uitkomst zijn voor vrouwen die hier ook doorheen moeten.

Mijn raad is wel vraag alles en laat je nooit overbluffen door verpleegsters die je denken af te troeven en artsen die haast hebben.

Morgen ga ik voor een tussentijdse controle naar de gynaecoloog en zal het de man fijntjes beleefd en vriendelijk doch wel duidelijk aan zijn verstand brengen. En misschien helpt het voor allen die na mij komen.

De zin op de website van het ziekenhuis van : wij zijn er voor u dus kom vooral met alles waar u mee zit kan ik dan meteen in praktijk brengen.

De afgelopen week ben ik meer buiten geweest heb zelfs Oliver even gezien en oeps dan wordt het toch wel erg verlangen hoor. Maar ze heeft het prima bij de kids en ik zal echt nog een week of twee moeten wachten. Misschien eerder elke dag is er dan één. Ik ben richting winkelcentrum gewandeld en een met een mooie bos hortensia’s thuisgekomen, dat mag ik dan nog net dragen!!!!

Goed teken is dat ik er naar verlang om mijn gewone leven weer op te pakken. Ja ja Praise Groot nieuws en Fruitmand ik verlang zélfs naar jullie al kan ik daar nog niks mee..........

Allerlei lieve zussen uit de gemeente wisselen elkaar af in het stofzuigen, badkamer doen en andere dingen die ik echt niet mag. Maar je wordt steeds handiger in het uitvinden van truukjes om dingen te doen op een manier die wel verantwoord is.

Het kost bakken energie en ik ben dan ook elke middag weer blij als ik lig in elk geval mijn buik is dan erg blij.....en ’s avonds ook liggen en rusten is na bewegen toch nog steeds heerlijk.

En fijn zijn alle telefoontjes en kaarten die binnenkomen, dat is iets waar ik zo blij van wordt. Zelfs Jacoba uit België belt regelmatig , en verder zovele anderen.

Doordat er de afgelopen weken veel extra dingen naast de operatie op mijn pad kwamen merkte ik dat bidden en stille tijd houden juist nu ik zo kwetsbaar ben moeilijk was te volbrengen.

Al praatte ik de hele dag met de Heer die tijd om Zijn woord te lezen en te overdenken en voorbede te doen dat lukte gewoon niet en ik voelde me daar best schuldig onder.

Wat is het dan een voorrecht om zussen te hebben die mét jou bidden die dat onder woorden brengen en samen met jou voor de troon van God gaan staan.

Dat geeft uitzicht ruimte en wonderlijk genoeg weer een stuk hoop temidden van het duister. Dan zie je weer Licht en weet je dar Jezus je heeft gedragen dat hele stuk waarin je eigenlijk dacht dat je alleen was.

Wat een misvatting en wat een blijdschap dat je dat mag belijden en dan weer samen met de Heer op weg mag gaan.

De wereld is donker en wanneer je om je heen kijkt dichtbij en ver af dan zie je de Bijbelse profetie vervult worden en wanneer we goed luisteren horen we de voetstappen van onze Heiland die op weg is om ons Thuis te halen.

Laten we dichtbij Hem blijven en als dat om welke reden moeilijk is voor wie dan ook vraag een ander om met je te bidden want zo mogen we een hand en een voet zijn voor elkaar.

Bid en u zal gegeven worden zegt Jezus en dat is echt waar ik heb het weer opnieuw mogen ervaren. Zijn vrede is onbegrensd.