Maar niet zonder slag of stoot mag ik wel zeggen tjonge jonge dat huis wilde gewoon niet weg .

Vorige week net na mijn Parachuteband avontuur moesten de laatste zaken uitgeruimd worden en 2 mannen en 2 jongens uit onze gemeente kwamen om dat te doen aangezien tillen etc er voor mij nog niet bij was.

De jongens hadden de avond van hun leven want alles wat er nog stond werd door hun tot handzame planken gemept en dat ging niet zachtzinnig. De buren dachten dat de oorlog nu echt was uitgebroken.

Het was de dag van het weeralarm en we begonnen om 18.15. Dave had uitgerekend dat we dan net voor de enorme bui klaar zouden moeten zijn.

En laat die jongen nou toch op de minuut gelijk gekregen hebben geweldig. Om 7 uur lag er twee kuub op de stoep en schoten wij onze vehikels weer in om 19.05 was ik thuis en vielen de eerste regendruppels......En vrijdag haalde het onvolprezen GAD alles keurig op.

Afgelopen donderdag de 27^e was de overdracht ik had een volmacht getekend wilde daar niet bij zijn want een huis wat je met je lief koopt en je kinderen in grootbrengt dat alleen over te dragen was een emotionele brug te ver.

Dus rond 10.30 was inspectie en tekenen achter de rug dus belde ik de makelaar maar es om te vragen hoe het gegaan was.

En zoals meestal in mijn leven dus.....drama er was niet getekend, want......de verwarmingsketel hing er nog.

Ik was stomverbaasd natuurlijk hing die er nog , dat leek me logisch.

En dan raak je verzeild in miscommunicatie die kennelijk al heel lang bestond. Want de ketel huurde ik van een bedrijf en had keurig de huur opgezegd met als datum dat dag dat deze mensen eigenaar zouden worden. En zoals gebruikelijk zouden zij dan kunnen kiezen tussen doorhuren of weghalen want zou er een nieuwe ketel geplaatst worden dan werd de oude kosteloos opgehaald.

Kennelijk en dat bleek later bleek er een clausule in de koopcontract te staan waarin zij vroegen om voortijdige verwijdering van de ketel.

Degene die mij de akte liet tekenen was daar niet van op de hoogte en omdat we in februari , toen ik het huis ook had verkocht en dat niet doorging, dit al bladzijde voor bladzijde waren doorgewandeld leek haar dat nu niet nodig want was toch  niets veranderd.

En als ik het had geweten was die clausule d’r uit gegaan want stel men tekent uiteindelijk niet om een andere reden zou dit huis weer in de verkoop komen nu onvolledig zonder ketel, dat kan dus niet.

Tijdens de inspectie was er geen probleem maar bij de notaris werd het een big issue. Zodanig dat iedereen iedereen ging bellen en het dus een gedoe werd.

Ik werd er werkelijk super emotioneel van. De uiteindelijke oplossing kwam van de makelaar die met zijn eigen aannemer de ketel eraf heeft gehaald ( het waarom begrijpt niemand) en die staat nu in zijn garage alwaar hij kan worden opgehaald door het bedrijf dat op een gegeven moment in geheel met mij meeleefde en hoera riepen toen het was opgelost.

De kopers zijn absoluut mensen waar niet mee te praten valt en helaas zijn er nog maar weinigen binnen de betreffende branches die er nog blij mee zijn.

Ik heb echt een avond moeten bijkomen.
Diezelfde middag zijn de slopers binnengetrokken en mijn buurman daar sprak ik ’s avonds en die zei je beneden muren liggen er al uit....

Zo zie je wat jezelf nog prima vond vindt een ander niks en hup het ligt in de container.

Maar ik ben wel blij dat het eindelijk een afgerond project is en ik gewoon weer bezitter van 1 huis ben.

En dat nieuwe huis heeft trouwens een totaal andere huiskamer gekregen deze week . Ik dacht we zijn toch bezig kan dit er ook nog wel bij.

Mijn interactieve handige stoel met onbegrensde mogelijkheden kwam dinsdagochtend net voor ik gesteven en gestreken naar een gesprek en vergadering ging en die stond hulpeloos midden in de kamer.

Ik had er wel een idee bij maar mijn vrienden hier Andrea en Martin kwamen ’s avonds en vraag me niet hoe maar om 10 uur stond alles op een andere plek snoeren weggewerkt en de stoel op de juiste plaats en ook de bank en de kasten waren helemaal anders neergezet.

Veel meer ruimte veel mooier uitzicht naar buiten kortom ik ben helemaal thuis.......

Ondertussen is mijn dochter super druk met haar verhuizing naar Doesburg waar ze een schattig appartementje heeft gevonden en in de buurt van haar grote broer gaat wonenJ

Victor en ik blijven het Gooi trouw, maar als familie zijn wel achter adem van de veranderingen, en ik hoop op een rustig najaar. Maar ken ik eigenlijk rustige saaie perioden in mijn leven??? Nee niet echt ik leef al heel lang in een soort van rollercoaster en die stopt nooit voor lang......

In elk geval gaan vernieuwing en  een stukje nostalgisch heimwee naar wat geweest is en wat nooit meer terugkomt deze week even hand in hand.

Wat bijzonder dat ik dan toch mag weten dat ook in de komende tijd  God meegaat en we met Hem nooit kunnen verdwalen maar de weg naar Huis blijft in zicht...........

Afgelopen Woensdag ochtend was in het 2^e uur van Praise op Zaterdag The Parachute Band mijn gast in de studio. Om 9 uur zijn Geert Woering mijn technische steun en toeverlaat en ik kant en klaar dus even tijd voor een bakje samen en de laatste details.

Om 10 uur staan 5 bandleden en hun begeleider Leon van Steensel van GMI op de stoep en ze beginnen me meteen te bedanken dat ze in Praise mogen komen. En omgekeerd vertel ik dat ik er ook vreselijk blij mee ben.

In hun kielzog loopt onze EO Fotograaf Gert-Jan van der Tuuk die een indrukwekkende camera tevoorschijn haalt en meteen vast plaatjes begint te schieten. Mijn roep van ik hoef niet op de foto hoor gaat zijn ene oor in en het andere uit vrees ik.

Omega Levine de leadzanger van de band en Jeffrey de gitarist gaan meteen onder leiding van Sam de Jong ( van Nederlandse afkomst) en Geert aan de slag om te soundchecken. En daar zingt die jongen toch meteen de sterren van de hemel vroeg en zonder koffie dat is echt TOP.

Ze zingen 4 nummers live. Mercy, Come to the river, Glorified, en Living Rain. Dan is ’t even tijd voor een bakje en gaan we de studio in.

Inmiddels is Peter Grasmeijer mijn baas ook gearriveerd en ’t wordt steeds gezelliger. De stemming is dan ook prima.

De verslaggever van Visie laat alleen nog op zich wachten maar dat komt uiteindelijk ook helemaal goed. We gaan het programma in en o wat ben ik opnieuw onder de indruk van het getuigenis van Omega , wat ik hieronder zal neerzetten.

En dan is het heel speciaal en bijzonder dat een jongeman van 20 jaar uit Nieuw Zeeland en een programmamaakster van 58 uit Nederland elkaar vinden in Christus doordat ze herkennen dat ze gedrenkt zijn aan dezelfde Bron.

Dat is dan een zijn in Hem. En direct merken dat je broers ( jongere broers dus) en een zus bent door het bloed van Jezus gereinigd en bevrijd.

Ik heb ze voorgoed in mijn hart gesloten.

Alle nrs die we draaien vertolken dan ook dat ene thema. Jezus is de bron van ons bestaan.

Leuk dat ieder lid van de band zijn eigen invals hoek heeft de één vertelt van de genade, de volgende van Jezus als Zijn doel en zo past het als een puzzel in elkaar.

In 1996 is de band opgericht door de ouders van Sam de Jong ( blijft het toch nog een beetje in de Hollandse familie) en in 2006 hebben deze jonge mensen het overgenomen. Zij willen met hun worship songs festivals en workshops de mensen de weg naar Jezus wijzen.

Ze hebben twee CD’s uitgebracht Roadmaps and Revelations die is gebaseerd op Psalm 119. En Technicolor die als thema heeft dat een leven dat gereinigd is door God

Een kleurrijk leven is en vol is van Zijn genade.

Veel nrs zijn geschreven door Omega en Sam en soms door externe songwriters.

Hun manier om mensen te bereiken is door de muziek als die wordt opgepakt dan kunnen ze mensen in hun hart raken en dat is precies wat ze graag willen.

Veel te vlug zijn we er doorheen en gaan we via een hug hier en daar aan de broodjes die gebracht zijn . Gert-Jan wil nog een leuke foto met z’n allen op de patio en daar nemen we ook de tijd voor. Volgens mij kan hij een hele Visie vullen met ons alleen!!!

Geert heeft echt een heerlijke ochtend én een bandje wat hij leuk vindt en engels kwekken wat hij nog leuker vindt en mij in de hand houden in de regie en dat is helemaal leuk dus die man verdient een lintje....Zal het de volgende keer meenemen.

De band heeft van Gert-Jan het woord lekker geleerd en bij alles wat ik in het Nederlands zeg knikken ze als poppetjes alsof ze nu gewoon alles verstaan. Dus zijn de broodjes lekker, de melk lekker het programma lekker en alles lekker.

Als Boudewijn arriveert die een ook nog een interview met ze doet voor Visie zorgen Geert en ik ervoor dat het programma wordt afgewerkt en op de juiste plek terecht komt.

Dan komt het moment van afscheid nemen en dat vind ik iedere keer weer vreselijk moeilijk, na zo’n bijzondere ochtend voelt dat als pijn. Je ziet elkaar misschien nooit weer en aan de andere kant je ziet elkaar altijd weer is het niet hier dan wel in het Vaderhuis. Dus ik ga met een blij hart naar huis en denk Heer wat een voorrecht om in liefde te gaan schouder aan schouder in Uw wijngaard te staan, samen te leven te zien wie uw bent want uw woord maakt uw wegen bekend. En dat hebben we vanmorgen samen beleefd.

Psalm 119

Barricade the road that goes noewhere, I choose the true road to somewhere.

Uit Roadmaps and Revelations.

A life that is washed in the river, scrubbed clean in the pantry of God’s grace means a life, lived in full blazing color. Color that causes you to sing.

Uit Technicolor.